Vastenbrief Joris De Jonghe: ‘Gods Geest is aan het werk’

Enkele weken geleden kwamen de catechumenen van ons bisdom samen. Ze hebben gevraagd om in de komende Paaswake gedoopt en gevormd te worden en voor de eerste keer in de eucharistie de communie te ontvangen. Met 35 zijn ze dit jaar. In groepjes spraken ze met elkaar over waarom ze christen willen worden. Ik mocht in één van die gesprekken getuige zijn van mooie, persoonlijke getuigenissen, waarin veel dankbaarheid doorklonk. 

Gods werkzame aanwezigheid 

Dankbaarheid allereerst om de ontdekking van Gods werkzame aanwezigheid. Verschillende geloofsleerlingen hebben echt iets ervaren van Gods Liefde die, soms heel onverwachts en intens, hun hart heeft geraakt. Het toont dat Gods Geest echt aan het werk is in het leven van mensen, ook vandaag. 
Dankbaarheid klonk ook omdat de geloofsleerlingen Jezus stilaan beter leren kennen, via het lezen in de Bijbel en de gesprekken daarover met anderen. Iemand zei: ‘Jezus leert ons om lief te hebben, te vergeven en goed te zijn voor andere mensen. Dat probeer ik nu ook te doen in mijn leven.’ 

Dankbaarheid was er verder ook om de mensen die de geloofsleerlingen tot nu toe hebben begeleid op hun weg: familieleden, gelovige vrienden, catechisten, andere parochianen… Het kan voor mensen die op zoek zijn naar houvast en zin veel betekenen, wanneer ze christenen ontmoeten die hen thuis helpen komen in hun geloofsgemeenschap, zich vrij maken om te luisteren naar hun verhaal en hen met vriendschap begeleiden.

Wegen naar herbronning 

Op Aswoensdag starten de catechumenen hun laatste periode van voorbereiding op hun doopsel, vormsel en eerste communie. Op de eerste zondag van de veertigdagentijd zullen ze in verschillende parochies van ons bisdom hun verlangen om leerlingen van Jezus te worden luidop uitspreken.

Voor wie al gedoopt zijn is de veertigdagentijd een jaarlijkse tijd van herbronning. Op Aswoensdag klinkt de oproep tot ‘bekering’: we worden uitgenodigd om ons opnieuw bewuster tot God te keren en ons leven open te stellen voor Hem; om nieuwe kracht te zoeken en te vinden, wanneer ons leven wat glans en frisheid is verloren door de dagelijkse routine. De veertigdagentijd roept ons op onze verbondenheid met God, onze medemensen en de schepping te versterken, zodat wij tijdens de paaswake met overtuiging onze doopbeloften kunnen hernieuwen. Het evangelie van Aswoensdag wijst ons de wegen aan daartoe: tijd voor gebed, vasten en concrete solidariteit met mensen die het moeilijk hebben. 

Misschien kan de dankbaarheid en het verlangen dat in de catechumenen leeft ons inspireren, wanneer we samen met hen op weg gaan naar Pasen. Kunnen ook wij opnieuw met verwondering en dankbaarheid stilstaan bij alle tekens van Gods werkzame Liefde in ons eigen leven? Kunnen ook wij opnieuw de dorst aanwakkeren om Jezus beter te leren kennen en in ons leven bewust tijd maken voor onze vriendschap met Hem? Kunnen ook wij dankbaar zijn om alle mensen met wie we ons geloof kunnen delen, allen die ons aanmoedigen en ondersteunen als christenen? En wordt de veertigdagentijd een kans om zelf actief mee te werken aan een gastvrije Kerk waarin iedereen zich welkom kan voelen? Moge het voor ieder van ons een deugddoende en vruchtbare tijd worden. 

Joris De Jonghe