‘Velen dromden samen’: een bezinning bij Pinksteren door bisschop Patrick Hoogmartens
In de geschiedenis van de jonge Kerk komt het pinksterfeest (Hand. 2,1-11) prominent naar voren. Er is sprake van velen die samendromden en van ‘vuur’ dat zich op allen neerzette. En allen, waar ook vandaan, verstonden de anderen in hun eigen taal.
Het meest recente pinkstergebeuren in de wereldkerk was wellicht de verkiezing van paus Leo XIV. Na de indrukwekkende begrafenis van paus Franciscus, begon doorheen de gesprekken van de kardinalen uit alle windstreken de Heilige Geest zijn werk te verrichten. Geen brutale campagne, zoals soms in de politiek gebeurt. Wel trachten te luisteren naar elkaar en samen te ‘onderscheiden’. En geleidelijk aan kwam er ‘vuur’ in de samenkomst. Dan kwam er het conclaaf, met gesloten deuren in de aloude Sixtijnse kapel. Niemand mocht er nog binnen, met uitzondering van de Heilige Geest, die vurig werd aanroepen. Men begreep elkaar, ieder met zijn eigen achtergrond en eigen taal.
En al heel vlug kwam men tot de keuze van de opvolger van Petrus voor 1,4 miljard gelovigen wereldwijd. Vele gelovigen dromden samen op het Sint-Pietersplein toen er witte rook uit de schoorsteen kwam. Miljoenen volgden het hele gebeuren wereldwijd via duizenden journalisten. Velen zullen bij dit hele gebeuren aan Pinksteren hebben gedacht. Men kon er niet naast kijken; er was enthousiasme, zelfs bij journalisten…
Pinksteren is een moment van groot enthousiasme, geboren uit het paasgeloof en uit de gave van de Heilige Geest.
Iets van Pinksteren beleef ik ook vaak bij vormselvieringen in de paastijd. Mensen komen samen, van heinde en verre, ook die oom uit het buitenland, die oude grootvader en het kleine zusje. Vormelingen beleven een intens moment bij de handoplegging en de zalving. De Heilige Geest wordt tastbaar. En er ontstaat doorheen de liturgie met al zijn ingrediënten een eenheid die voor de meesten ongewoon is. En op het einde van de viering is er bij het buitengaan vaak iets van ‘vuur’ dat begint te leven in de harten van allen. Het vraagt alleen nog maar om opnieuw te mogen ontvlammen.
Pinksteren is een moment van groot enthousiasme, geboren uit het paasgeloof en uit de gave van de Heilige Geest. We maken het mee in de wereldkerk. We kunnen het ook beleven in de liturgie, maar ook in kleinere kringen: bij een conferentie of een bezinningsmoment, bij een ontmoeting of in een persoonlijk gebed.
De Geest doet wonderen, in elke tijd opnieuw. Zalig Pinksteren!
+ Patrick Hoogmartens
Bisschop van Hasselt