De Vraagbaak: Het evangelie als Jezus’ levensverhaal: wat spreekt je aan, waar worstel je mee?

▷ Naar de podcast op Spotify 
▷ Naar de podcast op Apple Podcast

Waarmee je zeker kan worstelen in het evangelie is het samenhouden van de ‘Jezusdimensie’ en de ‘Christusdimensie’. Die laatste staat voor het Mysterie van wie Jezus ten diepste is: de Zoon van God, de Messias, de Verlosser. De eerste dimensie heeft te maken met het concrete leven van de aardse Jezus. Pas vanaf Franciscus van Assisi werd de voorstelling van het Kersttafereel heel concreet. En het eerste millennium van het Christendom had men geen aandacht voor de H. Familie als een ideaal gezinnetje.

In het kerkelijk aanbod rond bezinningsimpulsen en catechese is er soms te weinig aandacht voor die dimensie. 

De hoop kan ons helpen om de Jezusdimensie en de Christusdimensie met elkaar te verbinden. In het Credo gaat het weinig over het leven van de aardse Jezus, maar wat erover gezegd wordt toont dat Jezus echt mens was. Tegelijk brengt het Credo (net als de Bijbel) met de aandacht voor de kruisdood en verrijzenis een hoopvolle boodschap. In ons aardse leven ligt de klemtoon vaak op neergang, kwetsbaarheid, sterfelijkheid, leegte (daarom ook doen christenen aan ‘versterving’). 

Christelijke hoop gaat niet terug op ons eigen vermogen maar op Christus. Hij heeft vlak voor Zijn dood ten diepste negatieve ervaringen beleefd zoals onterecht veroordeeld worden, Zijn leed en dat van de mensen die Hij graag ziet, het zinverlies en de leegte als Hij zegt “Laat deze beker aan Mij voorbijgaan” en “Waarom hebt Gij Mij verlaten?”. Het is precies vanuit die diepmenselijke ervaringen dat de hoop groeit met de verrijzenis van Jezus. Zo kan je ook het doopsel zien: je gaat bij de volledige onderdompeling met Christus door de leegte en het sterven (onder water kan je niet ademen!), en pas bij het terug bovenkomen ervaar je adem, Geest.  

Er is niet één, er zijn vier evangeliën, elk met hun eigen accenten. Het zijn geen biografieën van Jezus, ze bevatten een Boodschap waarvan we kunnen leren. Daarbij fascineert het radicale. Denk maar aan het roepingsverhaal van de vissers aan het meer: zij laten werkelijk alles vallen om Jezus te volgen. Hoe kan dit als ze ‘die mens’ Jezus nog niet ten diepste kenden? Jezus verwacht diezelfde radicaliteit van de rijke jongeling die Hem wil volgen: Zijn vraag is gewoon te moeilijk voor de jongeling. Overigens vraagt Jezus ook ons vandaag om radicaal voor Hem te kiezen... maar kunnen we dat ooit? Toch moeten we ons niet laten ontmoedigen, want Jezus’ radicaliteit heeft ook een zachte kant. Misschien kunnen we bij elke specifieke situatie even stil staan, eventueel in gebed, en ons afvragen: “Wat zou Jezus (in dit geval) doen?”

Het Johannesevangelie legt meer dan de andere evangeliën de klemtoon op de sterke band tussen Jezus, de Zoon, en Zijn Vader. Dat is herkenbaar voor mensen die hun gebed beginnen door God aan te spreken als ‘Vader’.

In deze passage uit het evangelie komen zoveel dingen samen, ook vanuit de Schrift: het verschijnen van Mozes en Elia, het bouwen van de tenten. Het is meer dan een verhaal: het gaat niet zozeer om de vraag wat daar nu precies is gebeurd. De passage bevat heel wat zwaar beladen woorden, die tegelijk licht werpen op wie Jezus is. In die zin is deze tekst een leessleutel voor heel het Nieuwe Testament: hier komt samen wat Jezus zegt en wie Hij is.