De Vraagbaak: Hoe omgaan met ouderen en kwetsbaren in de kerk?

▷ Naar de podcast op Spotify
▷ Naar de podcast op Google Podcast

Wil je de uitzending downloaden en elders beluisteren? Klik dan bovenaan op "share" en vervolgens op het downloadpijltje (pijltje naar beneden).

Beluister ook onze andere podcasts in de reeks De Vraagbaak.

In de kerk als gebouw

Zeker na de coronapandemie zijn heel wat mensen weggebleven van de zondagsvieringen in de kerk. Misschien te snel, want kwetsbare mensen kunnen net als iedereen deugd beleven aan sociaal contact. Met wat creativiteit zijn hier mouwen aan te passen. Daarvoor moeten we eerst luisteren naar de noden. Sommige mensen durven geen hulp vragen, anderen durven geen hulp aanbieden.

“Dit kan over allerlei dingen gaan.” (Kristl Van Cleemput)

Zo is er het voorbeeld van een zangensemble dat iemand in een zware rolstoel op een creatieve manier hielp deel te nemen aan een concert in een kerk.

“We onderschatten vaak de solidariteit dienaangaande.” (Hans Geybels)

Oog en oor

Het komt er op aan oor en oog te hebben voor waar mogelijk noden zijn, ook via derden. Tegelijk moeten we ook dingen durven vragen, ook als dat niet vanzelfsprekend is.

“Misschien moeten we dat maar leren.” (Hans)

Op elk moment

Een anekdote vertelt hoe een priester aan het einde van een Gospelmis in New York zegt: “Gaat nu allen heen in vrede. De Mis begint.” We moeten ook oog hebben voor noden in het alledaagse leven. Kans tot ontmoeting vlak na de viering biedt hier alvast heel wat mogelijkheden.

Voor elke nood

Sommigen kennen fysieke beperkingen, maar ook voor psychische noden moeten we oog hebben: nood aan vriendschap, een babbel, (een tas koffie) delen. Vanuit gesprek en ontmoeting kunnen we ontdekken of we ergens kunnen mee helpen.

“Sommige beperkingen zie je niet aan de buitenkant van iemand.” (Kristl)

Maar je kan ze wel op het spoor komen. Zo kan men op kampen echt zorg aan de dag leggen voor jongeren met zware voedselintoleranties. Veel studenten komen bij een panellid terecht met hun vragen. Als het over geloofskwesties gaat, tracht hij hen zelf op weg te helpen, maar als hij zich niet bekwaam voelt, verwijst hij door.

Afwijken van een perfect mensbeeld

Dat we ons onwennig voelen bij mensen die anders lijken, is op zich menselijk.

“Wat mij verder brengt in zo’n situatie, is mij daaromtrent vormen en informeren.” (Hans)

Denk maar aan de manier waarop de kerk is gegroeid in haar omgang met homoseksuele relaties. Door gesprekken kan er begrip ontstaan, wat nieuwe wegen opent.

Verantwoordelijkheid opnemen

Als gedoopten zijn we allen verantwoordelijk voor elkaars noden. We moeten niet wachten op de pastoor om initiatief te nemen. Dit vraagt inzet, maar het is onze opdracht. In die zin zou het zinvol zijn om bij mensen die sinds corona thuis naar de zondagsviering blijven kijken, eens te polsen waarom zij deze keuze maken.