Wat Maria Magdalena ons over Pasen leert — paasboodschap van bisschop Lode Aerts
Tijdens de Paasviering horen we elk jaar over Maria Magdalena. Dat is geen toeval, want zij is de eerste mens aan wie de verrezen Heer verschenen is.
Vind je dat niet merkwaardig – zeker in de mannenmaatschappij van toen? Niet Simon Petrus, maar deze Maria uit het dorpje Magdala ervoer als eerste dat Jezus uit de doden was opgestaan. Uitgerekend zij werd met deze Blijde Boodschap naar de apostelen gestuurd. Daarom gaf de Kerk haar terecht de titel van Apostel der apostelen.
Maria Magdalena is de eerste mens aan wie de verrezen Heer verschenen is.
Is de Paasboodschap het werk van Maria Magdalena? Integendeel. Na Golgota lijkt ze minstens even radeloos als de andere leerlingen. Zodra de verplichte sabbatrust voorbij is, trekt ze in de vroege morgen naar het graf en het Johannesevangelie noteert veelzeggend dat het nog donker was (Johannes 20,1). Het duister heerste ook in haar eigen hart, na de marteldood van Jezus. Deze rabbi kende als geen ander heel haar verleden. Van zeven demonen had Hij haar verlost (Lucas 8,2). Maar nu is Hij dood. Zijn graf is geschonden. Maria schreit. Alles lijkt verloren. Door haar tranen heen slaagt ze er niet in om de Verrezene bij zijn verschijning te ontwaren. Pas wanneer Hij haar bij name roept, herkent ze de vertrouwde stem. Ze keert zich naar Hem en noemt Hem Rabboeni, mijn Heer (Johannes 20,16).
In een flits wordt alles helder. De liefde die ze van Jezus had ontvangen, kwam van God: de Heer, die liefde is. Jezus’ woorden na de voetwassing krijgen nu hun volle zin: ‘Geen groter liefde kan iemand hebben, dan deze dat Hij zijn leven geeft voor zijn vrienden’ (Johannes 15,13). Die ochtend daagt het haar: Jezus hééft zijn leven gegeven: voor haar, voor de andere leerlingen, zelfs voor Judas. Dat ontzaglijke geschenk opent haar de ogen om Jezus als de Heer van alle leven te herkennen, als de Liefde die nooit vergaat.Dit hart van de Blijde Boodschap steunt op wat Maria Magdalena overkwam die eerste dag van de week, meteen na de sabbat. Nog altijd komen we die dag samen om te delen in die geweldige ervaring van Maria Magdalena en de andere apostelen. We vieren dat niet op donderdag, de dag van het Laatste Avondmaal. Neen, de Opstanding viert de Kerk op zondag, zelfs als het een gewone werkdag is, zoals in de eeuwen voordat het christendom staatsgodsdienst werd.
Dat ontzaglijke geschenk opent haar de ogen om Jezus als de Heer van alle leven te herkennen.
Om de geweldige waarde te vatten van de zondag als verrijzenisdag, moeten we iets meemaken in de aard van Maria Magdalena. We moeten beseffen dat Christus onvoorstelbaar van ons houdt en onverdiend nieuw leven geeft. In onze duisternis daagt dan een licht. Zelfs in de hoogste nood wordt dan de hoop geboren, net als in het hart van Maria Magdalena.
Zalig Pasen!
Bisschop Lode Aerts