Woordkracht - Afblijven

Het zou Valérie kunnen zijn. Die eerste vrouw die enkele vruchten plukt uit de boom van kennis van goed en kwaad en ze daarna ook met haar man deelt. Met als gevolg dat ze onherroepelijk zullen sterven.

God heeft alleen gezegd: van de vruchten van de boom, die midden in de tuin staat moogt ge niet eten; ge moogt ze zelfs niet aanraken; anders zult ge sterven. Genesis 3,3 - Eerste zondag in de veertigdagentijd

Hoe vaak zit ik ook niet in die boom te plukken. Zelf op zoek naar een uitzuivering van wat nu een goede of slechte volgende stap zou kunnen zijn. Lijstjes makend met voor- en nadelen. Vervolgens toch nog onherroepelijk terecht komen in een spiraal van gepieker. En dan ook nog de mensen om me heen in mijn onrust meenemen.

Het is moeilijk om erop te vertrouwen dat er maar één Iemand is die goed en kwaad ultiem van mekaar kan onderscheiden. Om mezelf over te geven en toe te vertrouwen aan God. Het is een dagelijkse opdracht om Hem en niet mijn eigen redeneervermogen in het midden van mijn levenstuin te zetten. 

In de komende veertigdagentijd wil ik mezelf er een beetje in oefenen om af te blijven van de vruchten waar ik toch niet bij kan. Weg van het willen bemeesteren van situaties die me toch te boven gaan. En misschien helpt die stop aan teveel malen in mijn hoofd mij ook wel om beter af te blijven van koekjes en chocola.