Woordkracht - gedeeld [Blog]

Vorige week mocht Mara-Lea meedoen aan haar allereerste balletoptreden. We zaten een hele tijd samen met zes andere meisjes te wachten in een warme kleedkamer.

Op een gegeven moment kregen ze dorst, maar één iemand had geen drinkbus bij. Ik vroeg dus aan het groepje of het meisje zonder drinkbus van iemand anders mee mocht drinken. Eén meisje zei dat haar drinkbus al bijna leeg was. Die van Mara-Lea was nog goed vol, maar ze vond het een beetje vies dat iemand anders van haar mondstuk dronk. En een derde meisje had twee flesjes water bij, maar bedacht dat ze dat andere zeker nog nodig zou hebben na het optreden. Gelukkig was er uiteindelijk toch iemand die het andere meisje mee liet drinken van haar drinkbus met verfrissend water.

En wie een van deze kleinen, al was het maar een beker koud water geeft, omdat hij mijn leerling is, voorwaar, Ik zeg u: zijn loon zal hem zeker niet ontgaan. Matteüs 10,42 – Dertiende zondag door het jaar

Jezus zegt dat er ook een beloning verbonden is aan het ‘delen met de kleinen’. Zonder het zelf goed te beseffen, redeneren wij als mensen vaak dat er wellicht ook wel met ons gedeeld zal worden als wij dat zelf doen. Als een soort van ‘beloning’ voor onze goede daad. Soms wordt die hoop vervuld. Maar we weten uit ervaring ook dat ‘wie goed doet’, lang niet altijd ‘goed ontmoet’. 

Het loon dat Jezus belooft, zit hem eerder in een versterking van de verbondenheid met God. Wie zich als leerling van Jezus bekommert om de meest kwetsbaren, mag erop rekenen dat hij of zij in die goede daad heel dicht bij Jezus zelf nadert. En zo kan ook iets als een gedeelde beker water leiden tot meer verbondenheid. 

Ook in de blik van de twee kleine ballerina’s ontdekte ik iets van die verbondenheid. In een moment dat even snel voorbij was als het gekomen was. Maar misschien zal het meisje zonder drinkbus het zich nog lang herinneren.