Woordkracht - Dit is mijn lichaam [blog]

Vorig weekend waren we aan zee. Bij de gocars sprak de man van de nabijgelegen Tattoo Shop mij aan. Zijn onderneming deed mee aan de paaseierenzoektocht op het strand en hij nodigde Mara-Lea ertoe uit. Ondertussen begon hij te vertellen over zijn werk. “Vroeger was dat vooral om stoer te doen, een tattoo, maar tegenwoordig komen er veel mensen bij mij die vragen om een persoonlijk ontwerp dat echt veel betekenis voor hen heeft”, zei hij.

Kijk naar mijn handen en voeten: Ik ben het zelf. Betast Mij en kijk. Lucas 24,39 - Derde Paaszondag

Diverse getatoeëerde lichamen zijn in mijn gedachten wanneer ik het Evangelie voor deze Derde Paaszondag lees. Lucas heeft immers veel aandacht voor de lichamelijkheid van Jezus wanneer hij vertelt over Jezus’ verschijning. Jezus vraagt zijn leerlingen om te kijken naar zijn gekwetste lichaam en het te betasten. Niet om het te kijk te zetten, maar ter herkenning en om vertrouwen te herstellen.

Ik vermoed dat het ook dat vertrouwen is dat de tatoeëerder zo deed stralen toen hij over zijn job vertelde. Mensen vertrouwen hem veel toe, zo zei hij. Op zijn eigen manier maakt hij verbinding met de kwetsbaarheid en kracht die het leven van mensen tekenen. Iets daarvan maakt hij heel concreet zichtbaar op hun lichaam. Elke onbedekte tattoo nodigt op die manier uit tot een "Kijk!". En wie écht wil zien, ontdekt en herkent wellicht de dankbaarheid of het verdriet van de mens die de tattoo draagt.