Woordkracht - Voorbij de tijd [blog]

In de keuken hangt een kalender voor Mara-Lea. Het helpt haar om structuur te vinden in de tijd. Met haar leeuwtjespion schuift ze van dag naar dag. Soms is het moeilijk om te wachten tot de volgende dag er is. Zeker als er een uitstapje of speelmoment gepland staan. Dan zou ze liefst voorbij gaan aan de tijd.

s Avonds denk ik: wanneer wordt het morgen? En ‘s morgens: wanneer wordt het avond? En zolang het licht is, ben ik ziek van onrust. Job 7,4 – Vijfde zondag door het jaar

In de eerste lezing valt er op geen enkele manier vrolijkheid te bespeuren. Integendeel. Ze verhaalt over een wanhopige Job die zijn leven als een uitzichtloze strijd ervaart. Geen enkele plaats op de kalender kan daar verandering in brengen. Hij lijdt ondraaglijk. Zelfs wanneer het licht is, bevangt de duisternis hem.

Wellicht zijn er hier en nu mensen die zich levendig in Jobs ervaring herkennen. In mindere mate dragen we misschien wel allemaal iets van zijn lijden mee. De dag van gisteren tekent ons vaak en maakt bezorgd om de dag van morgen. Ik wil er graag voor bidden dat iedereen enkele ogenblikken of uren zou mogen ervaren waarin die spiraal doorbroken wordt. Dat er momenten voorbij de tijd mogen zijn, die de kalender als het ware onderbreken en die helend zijn voor ‘het zwoegen van elke dag’.