Woordkracht - Vuurwerk [blog]

Het werd al lange tijd aangekondigd op blad en online: met oudjaar is het verboden om vuurwerk af te schieten in onze gemeente. Niet dat ik het zelf ooit zou doen. Maar ik vond het wel altijd mooi om naar te kijken. Het moment net na de laatste vuurpijl was nog het meest magisch van al. Turend naar de hemel, gehuld in de stilte van de nacht, nog even in heimwee terugblikken op het voorbije jaar en tegelijk voorzichtig uitkijken naar wat het nieuwe brengen zou…

Kijk naar de hemel en tel de sterren, als ge kunt. Genesis 15,5 – Feest van de Heilige Familie

Volgens de eerste lezing nodigde God Abram ook uit om naar de hemel te kijken. En blijkbaar was het ook nacht, want er zijn sterren te zien. God weet dat de sterren te talrijk zijn om door een mens geteld te kunnen worden. Hij gebruikt deze ontelbare sterren als een beeld om Abram iets te leren over zijn goddelijke macht. Het beeld herbergt een belofte en brengt hoop in Abrams uitzichtloze situatie.

Als er straks afscheid wordt genomen van het oude wil ik ook even naar de hemel kijken. Het zal stil zijn zonder knallende vuurpijl. En met de regenwolken van de laatste dagen zal er wellicht ook geen ster te zien zijn. Toch zou ik me verbonden kunnen voelen met Gods onzichtbare vuurwerk. Ook vandaag en te midden van alle uitzichtloosheid die de wereld moet dragen, wil Hij ons vast iets beloven voor het komende jaar. Kijk je met me mee?