Zaden van leven zoeken

In de oktobercampagne Van harte! stelt Missio scherp op Liberia, waar de Kerk werk maakt van verzoening

In de missiemaand oktober voert Missio, het wereldwijde pauselijke netwerk van missiewerkingen, overal campagne. Daarbij kiest elk Missioland een eigen thema en een eigen gastland. Bij ons focust Missio dit jaar onder de noemer Van harte! op het West-Afrikaanse land Liberia. „Onze keuze voor de thematische insteek Zaden van leven en voor Liberia liggen mooi in elkaars verlengde”, zegt Catherine De Ryck van Missio. „We willen immers allereerst kijken naar het positieve en naar wat al goed gaat. Uiteraard hebben we ook aandacht voor wat beter kan, maar ook dat doen we vanuit een hoopvol en bemoedigend perspectief. Aan hoop hebben we overal nood, bij ons, maar beslist ook in een land als Liberia.”
Ballingen die in een ver land als slaven moeten leven, na enkele generaties terugkeren naar hun haardsteden en daar in conflict geraken met de inheemse bevolking. De geschiedenis van Liberia doet Bijbels aan. Tussen 1822 en 1867 vestigen zich door inspanningen van onder meer de American Colonization Society duizenden vrijgelaten zwarte slaven uit de Verenigde Staten en de Caraïben in wat tegenwoordig Liberia is, op zoek naar een beter leven dan in de raciaal gesegregeerde Nieuwe Wereld. Hoewel tropische ziekten de kolonisten aanvankelijk decimeren, roepen ze in 1847 toch een onafhankelijke republiek uit.
Die zogenoemde Americo- Liberianen vormen een etnische groep met een eigen identiteit. Contacten met de diverse inheemse etnische groepen in het binnenland zijn niet vanzelfsprekend. Die situatie legt de basis voor een geschiedenis van twisten en burgeroorlogen.
In augustus 2003 grijpen de Verenigde Naties in en wordt president Charles Taylor tot aftreden gedwongen. Hij was in 1989 na een opstand tegen dictator Samuel Doe zelf aan de macht gekomen. Vijftien jaar zal de VN-vredesmissie duren. In 2012 wordt Taylor veroordeeld door het VN-tribunaal in Den Haag. Inmiddels probeert president Ellen Johnson Sirleaf, het eerste vrouwelijke staatshoofd in Afrika, de politieke stabiliteit te herstellen. Haar regering moet echter opboksen tegen de economische gevolgen van de ebola-epidemie in 2014-2015. In 2018 wordt Sirleaf na twee termijnen als president opgevolgd door de voormalige internationale profvoetballer George Weah. Die noemde vorig jaar de vredesmissie in zijn land een succesverhaal. Wel voegde hij daar meteen aan toe: „Al moeten de overlevenden, lang nadat de wapens tot zwijgen zijn gebracht, leven met de nevenschade: oorlogsgewonden, verbrijzelde gezinnen, ontheemde bevolkingsgroepen, hervestiging van vluchtelingen en alle andere negatieve gevolgen van een uiteengereten nationaal sociaal-economisch weefsel.”
„Een hele generatie groeide op in een klimaat van conflict”, bevestigt Catherine De Ryck. „Dat sloeg diepe wonden. De Kerk in Liberia werkt dan ook gedreven aan het helingsproces. Ze steunt het zoeken naar waarheid, erkenning en gerechtigheid en ze streeft naar verbinding en verzoening. Daarin speelt ook Caritas een belangrijke rol.”
In Van harte! heeft Missio in het bijzonder oog voor weeskinderen, een van de meest kwetsbare groepen in de Liberiaanse samenleving. Zwaar getroffen door armoede verlaten velen van hen immers voortijdig de schoolbanken en belanden in situaties van misbruik en onzekerheid. „Liefdevolle weeshuizen zijn dan ook bitter nodig”, zegt De Ryck. „In het bisdom Gbarnga, bijvoorbeeld, steunt de Kerk weeshuizen die geen overheidssteun krijgen.”
COVID-19 maakt er wel een ongebruikelijke campagnemaand van. „Een getuige uit het campagneland naar hier halen, lukt helaas niet”, zegt Catherine De Ryck. „Ook voor heel wat andere activiteiten zochten we een digitaal alternatief. Toch laten we onze boodschap van de buitengewone missiemaand van vorig jaar onverminderd klinken. Onze persoonlijke relatie met Christus zet er ieder van ons immers steeds toe aan solidaire relaties met anderen aan te knopen, dichtbij en veraf. Wij zijn allemaal gezonden.”

Meer op www.missio.be.