Op zoek naar hoeders van Liefde op natuurdomein Menas

Ooit was het de plek waar jongelui gevormd werden en hun geloften aflegden als broeder van Liefde. Vandaag is domein Menas in Sint-Maria-Aalter vooral een stilteplek en gastenverblijf voor groepen.​​ Toch kun je er ook nog altijd kennismaken met een leefgemeenschap van broeders van Liefde.

Op Erfgoeddag (en tot midden juni) loopt in de kapel een vergelijkende expositie over de waaier aan zorginitiatieven waar de broeders van Liefde al meer 200 jaar aan bouwen en die vandaag grotendeels voortgezet worden door leken. Met een even groot hart, zo leert de tentoonstelling. 

Broeder Kok en zijn opvolgers

Mijn naam is Broeder Kok. 42 jaar heb ik gekookt voor jongens en meisjes met een beperking. Iedere ochtend stond ik op en beloofde mezelf om een goede maaltijd neer te zetten. Dit was mijn manier van zorgdragen. De lach van de jongeren kreeg ik als geschenk. Hun gemor, als het per toeval dan toch eens niet zo lekker was, vatte ik op als een uitdaging om het beter te doen.

Ik voedde hen, zij droegen mij. Koken werd mijn passie. Broeder Kok

Diezelfde passie of bezieling zie ik vandaag bij mijn collega-koks. Zij die nu in de keuken staan, zijn geen broeder, alhoewel. In strikte zin zijn het geen Broeders van Liefde, maar ik zie ze wel als Hoeders van Liefde. Ik herken in hen diezelfde bevlogenheid om de jongeren iets lekkers voor te schotelen. Ook voor hen is het echter niet altijd gemakkelijk. In mijn tijd at men wat de pot schafte. Vandaag is koken een specialisme: zoutarm, vegetarisch, glutenvrij, halal… Bovendien is ook het budget waarmee ze het moeten waarmaken niet om over naar huis te schrijven.  En toch staan ze er iedere dag weer.

Ik zeg soms: vroeger was het soep met balletjes, nu is het groentenweelde met quinoa. Broeder Kok

Tijden veranderen, ingrediënten ook. Het vuur waarmee de kok kookt, figuurlijk dan, en de goesting waarmee mensen samen aan tafel gaan, die blijven dezelfde.