In de voetsporen van Jezus: Passietocht in Ieper
Deze bijzondere tocht wordt al sinds 2012 op Goede Vrijdag georganiseerd. Intussen is het een jaarlijkse traditie om op die avond het lijden en sterven van Jezus te gedenken in woord, beeld en klank. Dat gebeurt met een ingetogen tocht op de Ieperse vestingen wanneer de avond valt en een bezinnend moment binnen in de kerk. Een groep van enthousiaste acteurs brengt enkele scènes uit het lijdensverhaal, die afgewisseld worden met stemmige liederen en gekoppeld aan actualiserende reflecties. De tocht, met een sterk Bijbels karakter, wordt aangestuurd door een werkgroep van vrijwilligers, die elk jaar weer voor een nieuwe insteek zorgt.
Geloof boeit mij, dus toen ik ongeveer tien jaar geleden hoorde dat de Passietocht mensen zocht, heb ik niet lang getwijfeld. Sindsdien wil ik hier altijd bij zijn op Goede Vrijdag.
Marleen, figurant in de Passietocht
Oecumene
De Passietocht is ook een oecumenisch gebeuren, naast een grote groep uit de katholieke gemeenschap, zijn er ook medewerkers uit andere kerken. Aan het einde van de tocht bidden vertegenwoordigers van de katholieke, protestantse, anglicaanse en evangelische kerk ook samen onder het kruis in de Sint-Jacobskerk voor alle slachtoffers van lijden, waar ook ter wereld. Bovendien staat Roos Decrock, huiskunstenares van de Pastorale Eenheid O.L.V.-van-Vrede regio Ieper, elk jaar opnieuw in voor een unieke thema-afbeelding die uitnodigt om even stil te vallen bij Jezus' lijden.
Op de Ieperse vestingen
De Passietocht begint in de kerk, maar verplaatst zich al snel naar buiten voor een tweede tafereel. Wanneer de grote groep aanwezigen zich daarna naar de nabije vestingen van Ieper verplaatst, valt de duisternis al snel.
Alle aanwezigen krijgen de kans om een fakkel met een ledlichtje mee te nemen om het pad te verlichten, wat resulteert in een indrukwekkende optocht met lichtpuntjes.
Op de vestingen zien de toeschouwers verschillende scènes van het lijdensverhaal uitgebeeld: Jezus en de priesters, Judas, Kajafas, de slapende leerlingen, de priesters die Jezus aanwijzen aan de soldaten. Onderweg klinken langs het pad fragmenten uit het verhaal en zijn korte teksten op lichtboxen te lezen.
Eenmaal teruggekeerd naar het plein voor de kerk, zien we Jezus bij Pilatus en bij het naar binnen gaan zien we de gevallen Jezus onder het kruis. Het slotmoment in de kerk sluit het verhaal af, met daarna een oecumenische reflectie van de betekenis van het verhaal vandaag, in onze wereld. De vertegenwoordigers van de verschillende kerken van Ieper die schouder aan schouder voor het kruis staan zijn een bijzonder sterk beeld.
Het is fijn dat er op Goede Vrijdag de Passietocht is. Een verhaal is eigenlijk ook een tocht, met een begin en een einde, dus ik vind dit een goede manier om bij het lijdensverhaal stil te staan. Ik vind het mooi en verrassend dat er in deze vertelling van het lijdensverhaal een vrouwelijke Jezus is!
Lot, mama van Elza, Suzanna, Ismaël en Isaac























