"Liefde is... er altijd zijn!"

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Shelly • We hebben elkaar leren kennen op het Klein Seminarie in Roeselare. Tijdens onze hogere studies zijn we elkaar even uit het oog verloren, maar we hebben elkaar uiteindelijk teruggevonden.

Emmanuel • Onze relatie is er sterker door geworden. We kenden de valkuilen van onze relatie, we wisten waarop we moesten letten en wat we anders moesten aanpakken.

Shelly • We leerden bijvoorbeeld dat het belangrijk is om met elkaar te praten. Dat deden we voordien eigenlijk te weinig in de diepte. We beseften dat je moet werken aan een relatie.

Waarom hebben jullie voor elkaar gekozen?

Shelly • Voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Op het moment dat ik Emmanuel voor het eerst zag, was ik helemaal verkocht.

Emmanuel • Wat mij aantrok bij Shelly is haar onbevangen blik op de mens en de wereld. Ik ben van nature heel beredeneerd. Shelly leert me op een andere manier naar de wereld te kijken.

Jullie kozen ervoor om met elkaar te huwen. Was dit voor jullie een vanzelfsprekende keuze?

Emmanuel • Shelly merkt vaak op dat ik eigenlijk al heel vroeg met haar sprak over trouwen en kinderen, maar ik wilde van meet af aan weten of onze verlangens op dit vlak overeenstemmen.

Shelly • Al in de loop van de eerste maand spraken we over zulke serieuze onderwerpen!

Emmanuel • Ja, ik wilde weten of we op hetzelfde spoor zaten. Ik droomde over een gezin en kinderen. Was dit niet het verlangen van Shelly geweest, dan had ik wellicht onze relatie niet verdergezet.

Hoe blik je terug op de dag van jullie huwelijk?

Emmanuel • De dag van ons huwelijk is een mooie dag om op terug te kijken. Op die dag komen zoveel indrukken op je af, dat nog niet alles doordringt op het moment zelf. Het is pas achteraf, bij het bekijken van de foto’s bijvoorbeeld, dat je alles nog eens herbeleeft.

Shelly • We zijn getrouwd in de coronaperiode, maar we hebben ons huwelijk nooit moeten uitstellen omwille van coronamaatregelen. Het was net een moment waarop er veel versoepelingen waren. Bijna alles kon opnieuw. Dat was toch een opluchting!

Emmanuel • We zijn op dezelfde dag ook getrouwd voor de wet, al betekent het burgerlijk huwelijk voor ons eigenlijk niet zo veel.

In het stadhuis wordt het huwelijk voorgesteld als een contract dat je op elk moment eenzijdig kan verbreken. Het idee van ‘liefde en trouw tot de dood ons scheidt’ – hetgeen het kerkelijk huwelijk onderscheidt van het burgerlijk huwelijk – vinden we heel belangrijk.

Shelly • Emmanuel heeft dat tijdens de huwelijksvoorbereiding mooi verwoord: de relatie van mensen die niet kerkelijk huwen is vrijblijvend. Men kan elk moment vertrekken en de relatie verbreken.

Emmanuel • Het huwelijk is een uitgesproken engagement om er samen voor te gaan, no matter what happens.

Wat was voor jullie het mooiste moment tijdens de huwelijksviering in de kerk?

Emmanuel • Het moment van de huwelijksbelofte vond ik heel sterk.

Shelly • Ook de muziek was heel mooi. Vooral het lied Toekomst vol van hoop heeft me erg geraakt.

lees verder onder de video

Welke Bijbelse lezingen hebben jullie gekozen voor de huwelijksviering? Wat vertellen deze lezingen over de liefde?

Emmanuel • Samen met Shelly koos ik drie Schriftlezingen voor onze huwelijksviering. De eerste lezing verhaalde over de schepping van man en vrouw (uit het boek Genesis): man en vrouw vullen elkaar aan en hebben elkaar nodig, ze vormen samen één mens. De tweede lezing was het ‘hooglied van de liefde’ uit de eerste Korintiërsbrief. Als evangelie kozen we de parabel van het huis op de rots, omdat het huwelijk voor ons stabiliteit betekent. Dat spreekt mij persoonlijk sterk aan. In Leuven zat ik op kot bij de benedictijnen van de Keizersberg.

Een van de geloften die benedictijnen afleggen, is de gelofte van de stabilitas loci. Maar het betekent ook een zekere spirituele stabiliteit. Het huwelijk is een vorm van die stabilitas: we vinden rust en stabiliteit bij elkaar en in ons geloof.

Maakten jullie een huwelijksreis?

Emmanuel • Een paar dagen na ons huwelijk vertrokken we op huwelijksreis naar Rome. Vooral het bezoek aan de Scavi (de opgravingen van de necropolis en het graf van Petrus onder de Sint-Pietersbasiliek) vonden we indrukwekkend.

Shelly • Vier van de zeven dagen brachten we door in Vaticaanstad!

Is Valentijn voor jullie een bijzondere dag?

Emmanuel • Neen, eigenlijk niet. Het is een commercieel gebeuren dat we aan ons laten voorbijgaan. Maar we proberen elke dag de liefde te vieren.

(Shelly grinnikt)

Emmanuel • Of we proberen dat toch!

Shelly • Op 9 oktober (onze huwelijksverjaardag) nemen we wel verlof om samen iets leuks te doen.

Op 28 december zijn jullie de fiere ouders geworden van Laetitia. Wat betekent het om mama en papa te worden?

Shelly • We zijn meer bezorgd, denk ik.

Emmanuel • Met de geboorte van een kindje is ons leven sterk veranderd. Maar uiteindelijk pas je je snel aan. Vroeger was ik onwennig toen ik de baby van iemand anders vasthield. Nu voelt het zo spontaan.

Shelly • Ik heb een liefde en emoties leren kennen die ik nooit eerder had gevoeld. Ik vind haast geen woorden om deze gevoelens te beschrijven. Ze zijn zo bijzonder.

Emmanuel • Het is pas op het moment dat je je kindje ziet en hoort, dat de liefde heel concreet wordt. Laetitia is voor ons als de bevestiging en de vervulling van ons huwelijksverbond.

Welke betekenis heeft haar naam – Laetitia – voor jullie?

Emmanuel • Veel mensen vroegen me voor de geboorte: "Je zal toch wel een Bijbelse naam kiezen, hé?" Hoewel Laetitia geen Bijbelse figuur is, heeft deze naam voor ons een sterke betekenis. Haar naam drukt uit wat we voelen op dit moment.

Ik zal nooit het moment vergeten waarop Shelly me vertelde dat ze in verwachting was. De tranen rolden over m’n wangen. Haar naam beschrijft dus de vreugde die wij voelen als ouders en de vreugde die wij haar toewensen in het leven.

Shelly • Op het geboortekaartje schreven we een citaat uit Amoris laetitia van paus Franciscus: ‘Ieder nieuw leven maakt het ons mogelijk de meest belangeloze dimensie van de liefde te ontdekken, dat nooit ophoudt ons te verbazen. Het is de schoonheid van het tevoren bemind te zijn: de kinderen worden reeds bemind, voordat ze komen.’

Als we in de Kerk spreken over roepingen, denken we spontaan aan het priesterschap, het diaconaat en het religieuze leven. Is het huwelijk volgens jullie ook een roeping?

Emmanuel • We zien een roeping inderdaad bijna altijd als iets voor religieuzen, priesters of diakens. Er wordt eigenlijk heel weinig gesproken over het huwelijk als een roeping. Toch is het huwelijk voor mij een roeping: man en vrouw worden geroepen tot elkaar.

Het huwelijk is een roeping om verder mee te werken aan Gods schepping en zo mede-schepper te zijn.

Het huwelijk wordt meestal bekeken als een monogaam gebeuren: een zaak tussen twee personen. Voor een religieuze roeping is dat in zekere zin ook zo: een bijzondere ‘relatie’ van iemand met God. Wij hebben in ons huwelijk echter ook een ‘derde’ betrokken. Ik vergelijk het huwelijk soms met het beeld van de drie-eenheid. Met de volmaakte liefde. De liefde tot elkaar en de liefde tot God zijn zo met elkaar verweven, ook al is dat niet altijd goed te vatten. Je weet goed waarom je voor elkaar gekozen hebt en waarom je elkaar liefhebt, maar de liefde tot God is al moeilijker te omschrijven. Vooral de band van liefde van je partner met God blijft voor een stuk een mysterie, al kunnen wij er samen wel over spreken en uitwisselen.

Vul aan: ‘Liefde is…’

Shelly • Een werkwoord!

Emmanuel • Een kaartspel van dames en heren! (lacht) Liefde is er altijd zijn, altijd in verbondenheid zijn.
 

Dit interview is een initiatief van Roepingenpastoraal bisdom Brugge

Meer info: dassonnevillebirger@gmail.comof nathalie.verstraete@bisdombrugge.be