Bisschop Lode: "Met nieuwe vastberadenheid het Koninkrijk van God binnengaan."

De vraag is bijgevolg: Leven we werkelijk als mensen die met Christus zijn opgestaan? Als we leven alsof zijn verrijzenis geen verschil uitmaakt, moeten we dan verbaasd zijn dat onze wereld is zoals hij is? Maar Jezus heeft ons bevrijd.  We zijn werkelijk vrij (zie Joh 8,36); we hebben het Egypte van de slavernij werkelijk verlaten. In Jezus, de Levende, leven we ten volle.

Broeders en zusters, laten we de vergetelheid van onze schouders schudden. En als we hier zijn, in deze liturgische viering, dan is het omdat we voelen dat de liturgie ons iets geeft dat we nergens elders kunnen vinden. Meer dan intellectuele redeneringen of boeken dat kunnen doen, stelt ze ons in staat om binnen te gaan in deze ervaring van opstanding. En er is nog meer. We beleven de verrijzenis in gemeenschap, als leden van een volk, het volk van God. We komen samen rond het altaar om Kerk te zijn en om gemeenschap te vormen. Zo zou onze wereld Christus moeten kunnen herkennen: de Verrezen Heer brengt mensen samen die elkaar zonder Hem nooit zouden ontmoeten. De Verrezene maakt een eenheid die normaal gesproken onmogelijk is tussen mensen. Hij herstelt de waardigheid van mensen die door het kwaad gewond en beschadigd zijn. Hij geeft hen een volwaardige plaats in de maatschappij die we moeten helpen opbouwen. Herstellen, herenigen, opnieuw integreren ... dat is waar het bij de opstanding om gaat. Dit is een maatschappij zonder polarisatie en uitsluiting.

Vannacht, broeders en zusters, baden we in het licht van de verrezen Christus. Hij heeft de poorten van de hel gebroken. En zijn we er nu? Zou dit het einde kunnen zijn? Nee, de verrijzenis kan geen einde zijn, want verrijzenis is leven en wat levend is wil blijven leven. God is leven. Daarom is God eeuwig jong, met de jeugdigheid die bij de liefde hoort!

We gaan nu onze doopbeloften vernieuwen. De oude mens in ons doet ons vergeten wat het doopsel in ons tot stand brengt en dat we al overgegaan zijn van dood naar opstanding. Laten we vannacht, in de vreugde van Pasen, met nieuwe vastberadenheid het Koninkrijk van God binnengaan. De woorden waarmee Jezus zijn openbaar leven begon, krijgen nu een nieuwe zin: "De tijd is vervuld: het koninkrijk van God is nabij. Bekeert u en gelooft in het evangelie" (Mc 1,15). Nu pas begrijpen we ten volle wat dit betekent. 

Zusters en broeders, tot Pinksteren zullen we vijftig dagen lang in een onophoudelijk Alleluja onze vreugde uitzingen. “Christus is opgestaan. Hij is waarlijk opgestaan. Alleluja!”