De Vraagbaak: Waarom spreken we weinig over wat ons blij maakt? [podcast]

▷ Naar de podcast op Spotify 
▷ Naar de podcast op Apple Podcast 

Vlamingen hebben het vaak moeilijk met het uiten en beluisteren van welke gevoelens dan ook. Maar je kan daarin groeien: als mensen vragen hoe het gaat niet gewoon ‘ça va’ antwoorden, maar durven zeggen hoe je je echt voelt.

Blije gevoelens kan je uitstralen, en dat kan een soort spiraal worden. Zo vertelde een panellid op een kamp ooit aan een leider hoe mooi ze het vond hoe hij zich over een kind ontfermde, en jaren nadien herinnerde die laatste zich dat nog.

“Dat heeft mij geraakt, dat heeft mij blij gemaakt, ik ben dat nooit vergeten.” (een oud-leider)

Precies daardoor is het panellid dit ook nooit meer vergeten.

Fascinatie voor het negatieve

Dat vooral het negatieve ons lijkt te fascineren, komt ook tot uiting in de media: zij brengen weinig positief, opbeurend nieuws. Misschien is onze interesse voor het lijden van anderen ook ingegeven door de opluchting dat ons dit nog niet is overkomen. Ben je bovendien opgegroeid in een tijdsgeest waarin gevoelens onderdrukt moesten worden, dien je te leren hoe je met je verstand kan luisteren naar je gevoelens, die zich vaak uiten via je lichaam.  

Zonder complimenten?

Een ander fenomeen dat hierbij aansluit: we hebben het vaak moeilijk om een compliment te aanvaarden, we gaan dit eerder weglachen. Nochtans is het goed om dit te cultiveren en er te leren een gepast antwoord op te geven. Ook hier een voorbeeld van op een kamp. Daarin was de Jakobsladder het centraal thema. Iemand zei er tegen een panellid dat zij een engel is. Dit is sterk binnengekomen, omdat het zo (opr)echt was. Sindsdien probeert ook het panellid, al is dat niet altijd vanzelfsprekend, dit af en toe aan iemand anders te zeggen.

“Zo maakt dat kleine druppeltje vele kringen.” (Kristl Van Cleemput)

We moeten ons dus losmaken van valse bescheidenheid en dankbaar durven zijn als een compliment gemeend is.

“Je mag een beetje groeien bij een compliment.” (Hans Geybels)

Ook negatieve kritiek kan positief zijn

Waarom onthouden we dan vooral de negatieve opmerkingen? Dat is normaal, niemand krijgt graag negatieve kritiek. Maar ook hiermee kan je leren omgaan: rustig proberen na te gaan of (zowel positieve als negatieve) kritiek terecht of oprecht is – meestal voel je dit wel aan – en dan dankbaar zijn voor wat terecht is. Overigens moeten we soms ook durven negatieve kritiek te geven, maar dan op een correcte manier. Wanneer het gedrag van iemand tijdens een etentje op restaurant af te keuren valt, bijvoorbeeld. Dit durven benoemen wekt bewondering en roept op tot navolging.

Geloof maakt je blijer

Jezus is ook hier ons voorbeeld: Hij stond diep blij in het leven, ook in de negatieve momenten. 

“Je voelt dat Jezus ongelofelijk dankbaar was voor alles; Hij aanvaardt ook wat Zijn Vader van Hem verlangt.” (Hans)

Overigens zegt het woord ‘evangelie’ het zelf: het is een ‘Blijde Boodschap’. Deze boodschap navolgen en mensen oprecht geven, maakt ook van jou een blijer mens: “Geef en u zal gegeven worden”, zegt Jezus. En zo word je ook blijer als je àndere mensen blij ziet: echte vreugde wordt gedeeld, kan je niet voor jezelf houden. Blijheid vermenigvuldigt zich. Het overstijgt zelfs de dingen: zo zie je mensen in de jeugdbeweging van generatie op generatie doorgeven wat hen zelf blij maakte.