Kuurnse bedevaarders klaar voor jaarlijkse staptocht naar Halle

Een staptocht van 82 kilometer, dat is wat de groep Hallebedevaarders uit Kuurne te wachten staat. De bedevaart naar Halle, traditioneel op Pinksterzaterdag, ontstond in 1932 onder impuls van Henri Bouckaert en enkele vrienden. Toen waren André Schietgat en Georges Verhamme nog niet geboren maar de twee zijn inmiddels als geen ander met de bedevaart vertrouwd. 

André: ‘Zelf neem ik al deel van in 1986. Toen waren we nog met zo’n vijftig bedevaarders. Dat is vandaag een pak minder, maar nog altijd zijn er voldoende mensen bereid om mee te stappen, zowel uit Kuurne als uit de ruimere omgeving. Vorig jaar mochten we een vijftal nieuwe en meteen ook jongere deelnemers verwelkomen. Daar zijn we uiteraard heel blij om. Georges en ik worden er immers niet jonger op.’ 
Georges vervoegde de bedevaarders in 1989. Sinds 2022 gaat hij mee met de volgwagen als begeleider. ‘Samen met drie andere bestuursleden draag ik zorg voor de bagage en de mondvoorraad. Een echtpaar van het Rode Kruis staat in voor het medische aspect, zoals voetverzorging. Dat is geen overbodige luxe.’

Vertrekken doen de bedevaarders om 4.30 uur ‘s ochtends aan de Kuurnse Sint-Michielskerk. Maar niet zonder eerst een kort gebedsmoment. ‘De bedevaart is meer dan een sportieve prestatie’, zegt André, die sinds 2010 het voorzitterschap van de vereniging op zich neemt. ‘Onderweg houden we geregeld halt om een tientje te bidden. Soms is dat bij een kapelletje of kerk. Een van onze vaste haltes is het bedevaartsoord Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare boven op de Edelareberg. ‘

Twee weken vóór de bedevaart vindt er in Kuurne een bijzondere eucharistieviering plaats. ‘Dit jaar is dat op zondag 25 mei’, aldus Georges. ‘Dan kunnen de bedevaarders zich inschrijven en bidden we voor de overleden leden. Wie wil, kan dan ook een noveenkaars bestellen die we uit Halle zullen meebrengen. Met de opbrengst betalen we de bus voor onze terugreis, meteen na de viering in de basiliek. Zo kan de bedevaart blijven bestaan en is er een ruimere gedragenheid vanuit de lokale gemeenschap. Onderweg nemen we veel intenties mee.’ 

Familietraditie

Een van de vaste haltes onderweg is de boerderij van Wim Van Kerkhove en Regine Penez in Geraardsbergen, waar de bedevaarders getrakteerd worden op mattentaartjes en een drankje. Door het vele werk op de boerderij stapt Regine sinds enkele jaren niet meer mee. Toch trad ze bijna twintig jaar in het voetspoor van haar vader. ‘De Hallebedevaart is een heuse familietraditie’, vertelt Regine trots. ‘Dit jaar stappen mijn broer David en zijn zoon Lucas opnieuw mee. Mijn dochter zou hen graag vergezellen, maar met de examens lukt dat niet. Misschien past het volgend jaar wel. Dan valt Pinksteren iets vroeger.’

Na aankomst in Halle is er om 1 uur ‘ s nachts speciaal voor de bedevaarders nog een viering in de basiliek. ‘Dan offeren we altijd een grote kaars die ons door de parochie wordt geschonken’, geeft André nog mee. ‘Willy Geldof, die de laatste dertig kilometer mee stapt, ontsteekt al 46 jaar lang alle noveenkaarsen. Zo zijn we ook daar met velen verbonden. Trouwens, iedereen die bij de viering of een deel van de tocht wil aansluiten is welkom.’ 

Info: 0475 99 92 60 (André) of georges.verhamme@telenet.be