Mediapriester Philippe Mawet sterft week voor 50-jarig jubileum

Zaterdag 27 juni stond in de kerk in Sint-Pieters-Woluwe het 50-jarig priesterjubileum van de bekende Franstalige mediapriester Philippe Mawet op de agenda, maar in plaats daarvan wordt hij er ten grave gedragen. De priester van het aartsbisdom Mechelen-Brussel overleed vorig weekend op 78-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. 

In katholiek Franstalig België had hij grote invloed. Hij groeide op in de Ardennen en de Gaume en voelde zich geroepen om priester op het platteland te worden. Al vroeg in zijn leven leidde een diepe ingeving, ontstaan ​​tijdens een retraite, zijn leven. Hoewel hij zijn priesteropleiding begon met zo'n dertig seminaristen, was hij uiteindelijk in 1976 de enige die tot priester werd gewijd. Zijn dienstwerk begon met lesgeven, gevolgd door een parochiemissie, voordat een ervaring bij een universiteitsradio de deuren opende naar een mediacarrière die hij nooit heeft opgegeven. Tijdens zijn tijd als verantwoordelijke van de Belgische Katholieke Radio en Televisie (RTF) en RCF Brussel leerde hij dat de Kerk een missie heeft in de media en dat het Evangelie werkelijk licht kan werpen op de betekenis van een veranderende wereld. Vanaf 1998 was hij tegelijk ook pastoor in Sint-Pieters-Woluwe.

‘Broederlijke en gastvrije Kerk’

Bij Cathobel blikt hij in een laatste gesprek terug op de evoluties sinds 1976: ‘Vroeger leefden we in een maatschappij waarin het vreemd was om geen christen te zijn. Tegenwoordig maakt christen-zijn je juist uniek. De Kerk bekleedt niet langer dezelfde prominente positie als vroeger, hoewel we nog steeds netwerken hebben in het onderwijs en de gezondheidszorg. Maar dit wordt niet altijd in de praktijk gebracht op een manier om het Evangelie werkelijk centraal te stellen in ons leven.’

De priester wilde dat zelf ervaren. Veertig jaar geleden richtte hij samen met een aantal gezinnen in Woluwe de Broederschappen van de Goede Herder op. Samen bedachten ze een innovatieve vorm van christelijk leven, gebaseerd op verbondenheid, delen en openheid. In een woongemeenschap leven gezinnen, alleenstaanden, studenten, kwetsbare personen en vluchtelingen zij aan zij. Een plek waar spiritualiteit, wederzijdse steun en ecologie met elkaar verweven zijn, een tastbaar teken van een broederlijke en gastvrije Kerk.

Naast zijn betrokkenheid bij de media en de gemeenschap bleef Philippe Mawet zich diep verbonden voelen met zijn parochie. Als pastoor en als verantwoordelijk hoofd van de pastorale eenheid in Stokkel gedurende 15 jaar oefende hij zijn ambt uit door altijd de nadruk te leggen op menselijke verbondenheid en nabijheid. ‘De priester is degene die zich bekommert... niets wat een lid van mijn gemeenschap meemaakte, liet mij onberoerd’, vertelde hij ons. Hij hechtte veel waarde aan de sacramenten en aan het concrete leven van de gelovigen, en geloofde in een open Kerk, een plek voor iedereen, en die er zorgvuldig voor zorgde dat de parochie nooit ‘een club voor stamgasten’ werd.

Het laatste gesprek met P. Mawet (in het Frans) is te beluisteren bij Cathobel.