Bijna een jaar na de moord op missionaris Pol Feyen: ‘Nonkel Pol was onze God’

‘Hij was een bescheiden man die helemaal in de voetsporen leefde van Don Bosco. Zijn zachtaardigheid maakte hem ook geliefd bij iedereen’, vertelt Noella met zachte stem. ‘Hij richtte in Congo weeshuizen op en zorgde dat kinderen en jongeren een vak konden leren om hen een toekomst te bieden, hij moedigde de kinderen aan om te sporten en mobiliseerde hen ook om afval te verzamelen en te recycleren. Iedereen noemde hem Koko Pol, 'opa' in het Lingala. Hij heeft heel zijn leven alles gegeven aan Congo, maar dat leven werd hem daar ook op een brutale manier afgepakt.’

Noella valt even stil. De dood van haar nonkel-missionaris roept bij haar nog steeds emoties op. Bijna een jaar geleden, in de nacht van maandag 11 op dinsdag 12 december 2023, werd de Limburgse salesiaan neergestoken op zijn kamer in de Congolese hoofdstad Kinshasa. Hij werd 82. 

Een onderzoek naar de dader wilde de familie niet, wegens te tijdrovend, maar gezien de bekendheid van Koko Pol kwam dat onderzoek er alsnog. Vorige maand ontving de familie een bericht van het consulaat dat de dader was opgepakt. ‘Het geeft een zekere gemoedsrust’, klinkt het.

‘Nonkel Pol was ruim zestig jaar missionaris in Congo. Het is dan ook logisch dat hij daar begraven ligt. Hij was meer Congolees dan Belg’, zegt Johan. ‘We wilden in december zijn graf gaan bezoeken, maar we hebben uiteindelijk beslist om dat niet te doen. Het is er niet veilig. Toen hij de laatste keer in België was, drongen we zelfs bij hem aan om definitief hier te blijven. Maar dat wilde hij niet. Zijn hart lag ginder. Ach, we kunnen alleen maar trots zijn op hem. Om de twee jaar keerde hij voor een korte vakantie terug naar Hechtel. Dat was een heus feest voor ons. We hingen werkelijk aan zijn lippen om al zijn verhalen te horen. Maar we wisten ook dat we voor hem moesten werken, want er moesten fondsen verzameld worden voor zijn projecten. Hij was enorm dankbaar: voor de steun die hij kreeg, de vriendschap en de aanmoedigingen.’

Toewijding

‘Nonkel Pol heeft zich zijn hele leven met hart en ziel gewijd aan de straatkinderen in Lubumbashi en Kinshasa’, vertelt Noella. ‘Zijn toewijding aan de kwetsbare jongeren werd zijn levenswerk. Zijn inzet was echt bewonderenswaardig. Hij ontfermde zich ook over kinderen die in het ziekenhuis lagen of in de gevangenis terechtkwamen. In Congo moet de familie immers zelf voor eten zorgen voor patiënten of gevangenen. Maar straatkinderen hebben meestal helemaal geen familie, dus ging hij met hen praten en nam dan eten voor hen mee. Don Bosco was daarbij zijn grote inspirator. Ook hij was iemand die liefde en zorg voor de jeugd predikte.’

Het gemis van deze bijzondere en bescheiden man is in Hechtel nog steeds tastbaar. Hoewel hij een leegte achterlaat, besliste de familie om zijn verhaal verder te schrijven. Samen met de vzw A.M.I.E, een organisatie die pater Pol al eerder financieel hielp bij zijn werk, blijft de familie Feyen fondsen inzamelen voor de Congolese straatkinderen. Papillons, zoals pater Pol hen liefkozend noemde, het Franse woord voor vlinders, een symbool voor de hoop en de vrijheid die hij hen gaf.

Monument

‘Zijn nalatenschap leeft nu voort in onze harten’, besluiten Noella en Johan. ‘In het voorjaar van 2025 plaatsen we voor hem een monument in de buurt van het Chirolokaal en de voetbalpleinen, aan de rand van het gehucht De Hoef. Het is de plek waar hij werd geboren en opgroeide, en waar veel kinderen en jongeren samenkomen. Het is een eerbetoon aan zijn buitengewone leven. Eigenlijk zouden we allen een beetje meer nonkel Pol moeten zijn, door liefde en zorg te tonen voor diegenen die het nodig hebben. Hopelijk mag hij een bron van inspiratie zijn voor de huidige en toekomstige generaties.’

Info: stelimo@bidomhasselt.be