Garagist Pascal zet schouders onder renovatie kapel
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Zoete Troost in Sint-Maria-Oudenhove ligt verscholen achter café ’t Haze in de Faliestraat en is in de volksmond gekend als het ‘Vivillens kapelletje’. Het dateert uit de tweede helft van de vorige eeuw en werd vermoedelijk gebouwd uit dankbaarheid. Jarenlang raakte het echter in verval. ‘Op een bepaald moment stond het helemaal overwoekerd en vergeten’, vertelt garagist Pascal Goessens. ‘Jammer, want vroeger kwamen hier veel mensen om troost te zoeken.’
Jeugdherinneringen
De band van Pascal met het kapelletje dateert vanuit zijn jeugd. ‘Van mijn zevende tot mijn zestiende was ik misdienaar’, vertelt hij. ‘In de meimaand trokken we elke donderdag in processie naar een kapelletje in de buurt. Dat zijn herinneringen die blijven hangen en die mijn geloof mee gevormd hebben. Toen de traditie verdween, keek niemand nog naar de kapel om.’
Daarin wilde de garagist verandering brengen. Samen met enkele vrijwilligers stak hij de handen uit de mouwen. Het dak werd vernieuwd, er kwam een nieuw glasraam en Mariabeeld en ook het pad naar de kapel werd opnieuw aangelegd. Bloembakken en een frisse verflaag maken het geheel af.
We moeten blijven zoeken naar manieren om mensen hier lokaal opnieuw te raken.
Voor Pascal Goessens, die zichzelf omschrijft als ‘de gelovige garagist’, gaat het initiatief verder dan erfgoedzorg. Hij wil ook een bredere boodschap brengen over geloof vandaag. ‘Ik ben katholiek opgevoed, maar merk dat veel mensen zich van de Kerk afkeren, terwijl ze wel gelovig blijven’, zegt hij. ‘De Kerk is volgens mij te weinig meegegaan met haar tijd. Als je kijkt naar het Sint-Pietersplein en de verbondenheid rond de paus, dan zie je dat er nog altijd veel gelovigen zijn. Maar we moeten blijven zoeken naar manieren om mensen hier lokaal opnieuw te raken.’
De garagist uit Oudenhove pleit dan ook voor meer eigentijdse invullingen van vieringen. ‘Rituelen mogen dichter aansluiten bij het leven van mensen. Neem nu een uitvaart: dat mag persoonlijker, met meer aandacht voor het levensverhaal van de overledene.’
Hoopvol
Toch blijft Pascal positief en hoopvol. ‘Met dit kapelletje wil ik tonen dat geloof nog leeft. De grote opkomst bij de inwijding op 1 mei heeft mij daarin bevestigd. Mensen zoeken nog altijd stilte, bezinning en verbondenheid. Als we willen dat geloof een toekomst heeft, moeten we blijven investeren in zulke plekken én in hoe we mensen aanspreken.’





