Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik Sander kwijt ben

Sander stierf op 26-jarige leeftijd. Rita Meersman vertelt openhartig over de blijvende verbondenheid met Sander, die op vele manieren aanwezig is.

Sander leeft voort op vele manieren, dat is een grote troost. © Frank Bahnmüller

Sander was 25 en woonde nog thuis. Hij was vrachtwagenchauffeur. Bijna een jaar geleden viel hij tijdens het lossen in de laadkade. Hij had ernstige inwendige bloedingen en ging in coma. We wisten dat het gedaan was voor hem.

Thuis konden we meteen goed en open over alles praten. 2 maanden eerder had hij nog gezegd dat hij voorstander was van orgaandonatie. Het onderwerp kwam ter sprake in de godsdienstles van zijn jongere zus Jolien en zo ook aan de huistafel. Ik ben blij dat we dit konden doen. Zo komt er toch nog een verhaal na ...

Het klinkt misschien gek, maar ik heb helemaal niet het gevoel dat ik Sander kwijt ben. Inwendig praat ik met hem, bij zijn foto bijvoorbeeld. En als ik naar het werk fiets, rij ik door een heel rustige buurt. Daar kan ik me echt met hem verbinden.

Ik hoor zijn stem in mijn hart, omdat ik hem ken.

Jolien kruipt nog af en toe in zijn bed om hem te voelen, luistert naar zijn liedjes en gebruikt wel eens zijn aftershave. We wandelen graag op het kerkhof en lachen om herinneringen en het leven dat doorgaat, met hem, al is het op een andere manier. Er wordt nog gehuild, jazeker, maar het helpt dat Sander mag voortleven dicht bij ons.

Ik kwam al lang niet meer in de kerk. God vond ik elders, op mijn manier, in de natuur. Maar sinds de uitvaart is daar verandering in gekomen. Ik ben zo blij met de verbondenheid die ik in de kerk mag ervaren, na de mis ook in de koffiehoek. Dit helpt heel erg in mijn rouwverwerking.