© RR
Jezuïet en antropoloog Wauthier de Mahieu overleden
10/03/2026 - 12:33
De bekende jezuïet Wauthier de Mahieu is overleden. Hij was antropoloog en deed onderzoek bij stammen in equatoriaal Afrika. Hij doceerde aan een jezuïetenvormingscentrum in Congo en aan de KU Leuven. Tot voor kort gaf hij nog retraites en geestelijke begeleiding.
Wauthier de Mahieu werd op 7 mei 1933 geboren en groeide op in het Antwerpse. Na zijn humaniora aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege in de Scheldestad trad hij in bij de jezuïeten. ‘Dat was helemaal niet de weg die ik voor ogen had na mijn middelbare studies. Het moest de Genade aan het werk zijn, want ik voelde gaandeweg dat ik er wel degelijk op mijn plaats zat, hoewel het geen makkelijke periode was. Toch ben ik de sociëteit erg dankbaar voor alle kansen die ik kreeg’, zei hij in een interview.
Koloniale gedachten
Hij trok naar Congo en gaf er les in een college van de jezuïeten in de brousse. ‘De jongens werden er ondergedompeld in de westerse cultuur. We kampten met koloniale gedachten over de suprematie van onze samenleving, godsdienst en cultuur. Eigenlijk maakten we van die jongens gespleten wezens. We vroegen hen om de samenleving en de cultuur waarin ze werden grootgebracht, te vergeten. Dat kun je niet maken. Ik had het daar moeilijk mee, als mens en als jezuïet. Het rijmde niet met het evangelie. Toen ging ik antropologie studeren en vervolgens kon ik wat meer mijn ding doen. De sociëteit gaf me de kansen om dat te doen, daarvoor ben ik ze erkentelijk. Ik trok naar een volksstam in het oerwoud, in het noordoosten van Congo, om er onderzoek te doen. Ik leerde er hun taal en hun gebruiken. Het was een manier om te bewonderen hoe ze in harmonie samenleven in kleine gemeenschappen met de natuur en hun biotoop. Dat vond ik mooi. En als dat mooi is, dan is dat toch ook goddelijk?’, dacht ik toen.’
Lees ook
De Belgische jezuïet werd een van de belangrijkste kenners van de Centraal-Afrikaanse cultuur en gaf ook vele jaren les in antropologie. In de vroege jaren 1990 keerde hij terug naar Vlaanderen en ging in het jezuïetenhuis in Leuven wonen. Zijn werkterrein werd de ignatiaanse spiritualiteit: hij werd kerkelijk assistent van Gemeenschappen van Christelijk Leven (GCL), preekte retraites en begeleidde mensen, maar stond ook aan de wieg van vernieuwende initiatieven zoals de Loyolatocht of ‘Met God in de bossen’, een retraite in de natuur.
In het bisdom Brugge diende hij ook als exorcist. Wie wil weten wat exorcisme (letterlijk: duiveluitdrijving) echt inhoudt en betekent, lees best dit artikel van zijn hand op de website van de jezuïeten.
Als geestelijk begeleider betekende hij veel voor heel wat godzoekers in Vlaanderen. Hij woonde de voorbije decennia in jezuïetenhuizen in Leuven, Brugge en Drongen en de laatste tijd in het rusthuis in Boechout.
