Annemarie Gielen (Pax Christi): ‘Diplomatie met Rusland is en blijft noodzakelijk’ [audio]
In het boek Vrede aan de wereld! (En toen werd het oorlog) geven de slavisten Pieter Boulogne (KU Leuven) en Annemarie Gielen (Pax Christi Vlaanderen) het woord aan een dozijn regiospecialisten en gevluchte Russen om de culturele en historische gelaagdheid van de Russisch-Oekraïense oorlog in beeld te brengen.
Diepere oorzaken begrijpen
Het vertrekpunt is de vraag welke diepere oorzaken de oorlog heeft, en wat voor Rusland drogredenen waren om die te legitimeren. De auteurs besteden ook aandacht aan de opvang van Oekraïense vluchtelingen in Polen en aan de emigratie van schrijvers uit Rusland. In historisch perspectief ontleden ze de propaganda die de Russen op school en in de bioscoop warm moet maken om naar het front te trekken en er desgevallend te sneuvelen.
Wat vinden de Russen nu zelf van die oorlog? Zijn de westerse sancties tegen Rusland zinvol of worden ze slim omzeild en treffen ze enkel gewone mensen? En wat hopen de Russische vredesactivisten in de huidige repressieve context nog te bereiken?
Het boek biedt een rijke aanvulling bij de gangbare debatten over de Russisch-Oekraïense oorlog met bijdragen van Otto Boele (Universiteit Leiden), Ben Dhooge (UGent), Egbert Fortuin (Universiteit Leiden), Anna Kisiel (KU Leuven), Anna Namestnikov (UGent), Tom Sauer (UAntwerpen), Koen Schoors (UGent), Elena Solonina (VUB), Joris Van Bladel (Egmont-instituut), Piet Van Poucke (UGent), Peter Vermeersch (KU Leuven) en Emmanuel Waegemans (KU Leuven).
Beluister het interview met Annemarie Gielen in De Ochtend.
In het Radio 1-programma De Ochtend brak Annemarie Gielen een lans voor het hernemen van diplomatie. ‘Je mag nooit de deur helemaal dicht doen voor diplomatie.’ En daarbij is het belangrijk om de Westerse bril af te zetten en moeite te doen om de Russische samenleving en cultuur beter te begrijpen. Die is niet individualistisch maar collectivistisch. Persoonlijke belangen gaan op in die van de natie en veel vrijheid is er niet. ‘Toch zijn er heel veel mensen in Rusland die, net als wij, zo hard dromen van een staat met welvaart en welzijn.’ (LW)







