Grote groep anglicaanse geestelijken liet zich tot katholiek priester wijden
Een derde van de priesterwijdingen in de katholieke Kerk in Engeland en Wales tussen 1992 en 2024 waren voormalige anglicaanse geestelijken.
22/11/2025 - 16:21
Meer dan een derde van de priesterwijdingen in de katholieke Kerk in Engeland en Wales tussen 1992 en 2024 waren voormalige anglicaanse geestelijken. De cijfers staan in een nieuw rapport — Convert Clergy in the Catholic Church in Britain. Dat werd gemaakt aan het Benedict XVI Centre for Religion, Ethics and Society van St. Mary's University, Twickenham.
Het gaat om ongeveer 700 voormalige geestelijken en religieuzen van de Church of England, Church in Wales of de Scottish Episcopal Church die in de katholieke Kerk werden opgenomen, onder wie 16 voormalige anglicaanse bisschoppen.
Twee cruciale datums
In het voorwoord van het rapport erkent kardinaal Vincent Nichols, aartsbisschop van Westminster, dat de recente overgang van geestelijken van de Church of England een verhaal is met vele facetten. Sommigen leggen het verband met de beslissing van de synode van de Church of England in 1992 voor de priesterwijding van vrouwelijke priesters, en de wijding van de eerste vrouwen in 1994.
In 2011 was er opnieuw een duidelijke toename. Toen werd de Personal Ordinariate of Our Lady of Walsingham opgericht. Via dat Ordinariaat konden voormalige anglicanen elementen van hun liturgie, spiritualiteit en pastorale traditie behouden.
‘Bij het lezen van dit rapport is één vraag steeds weer bij me opgekomen. Het draait om het woord bekeerling’, schrijft kardinaal Nichols.
Het draait om het woord bekeerling.
Kardinaal Nichols
Nichols beschrijft de pelgrimstocht van de bekeerde geestelijken niet zozeer als een afkeer of verwerping van hun 'rijke en kostbare' anglicaanse erfgoed. Hij ziet het eerder als ’een drang om zich aan te sluiten bij de volledige zichtbare gemeenschap van de katholieke Kerk, in eenheid met de Stoel van Petrus’.
Het rapport stelt dat de beslissing om katholiek te worden vaak een ‘stap in het onbekende’ is en dat de ‘tocht naar Rome’ vaak in groep werd afgelegd.
Interviews met degenen die in die periodes katholiek werden, laten zien dat onderscheiding vaak binnen en tussen groepen plaatsvond, hetzij formeel, hetzij in informele netwerken van bevriende geestelijken.
Omdat de kwestie van een overstap altijd zeer gevoelig lag, zeker tegenover de anglicaanse bisschop en de eigen parochie, werd de beslissing katholiek te worden door de bekeerlingen geheim gehouden, zelfs voor naaste familieleden.'Twee afzonderlijke geïnterviewden, een vader en een zoon, vertelden hoe ze elkaar verrasten met hun respectievelijke voornemens om toe te treden tot het ordinariaat. (EDS)
