Hoofd legeraalmoezeniers in Oekraïne: 'We helpen soldaten en families genezen'

In een interview met Vaticaanse Media vertelt legeraalmoezenier Bohdan Manyshyn, hulpbisschop van de Eparchie Stryi in West-Oekraïne, over de vele initiatieven van zijn dienst voor de soldaten. De bisschop was samen met zijn collega-bisschoppen van de Oekraïense Grieks-katholieke Kerk in Rome voor een synode met als thema ‘Pastorale zorg voor het gezin in oorlogssituaties’.

Hij vertelt: ‘Als aalmoezeniers moeten we ervoor zorgen dat mensen de oorlog niet mee naar huis nemen. Door hen te dienen, ontdekken we hoe christelijk we werkelijk zijn, hoe dicht we bij God staan, hoeveel we ons geliefd voelen en hoe we moeten liefhebben.’

Initiatieven en opleidingen

Een van de initiatieven van de aalmoezeniersdienst is om de families van militairen te ondersteunen is het project ‘Vrouwen van Helden’, geleid door Natalia Dubchak, zelf een voormalig soldaat en moeder van een gesneuvelde soldaat.

Het gaat om trainingen en bijeenkomsten, maar vooral ook de oprichting van groepen of ‘familiekringen’. Er zijn al meer dan 27. ‘We proberen methoden te vinden om de mensen te helpen de wonden van de oorlog te helen, zichzelf de tijd te geven om te rouwen en zich te herinneren dat zelfs als we lijden, we nog steeds iemand kunnen helpen die er slechter aan toe is. Dat zal ons weer doen opstaan.’

Fondsenwerving voor psychologische begeleiding

De eparchie (het bisdom) lanceerde een vasteninitiatief om donaties in te zamelen voor een fonds waarmee we hulp bieden, waaronder psychologische begeleiding voor zowel volwassenen als kinderen. ‘We organiseren steungroepen en pelgrimstochten. Het is belangrijk om de familieleden van soldaten het gevoel te geven dat hun offer niet tevergeefs is, dat er iemand naast hen staat en zegt: We willen met je meelopen en delen in je offer, dat niet zinloos is.’

Betekenis geven aan lijden

‘Niemand kan aan het lijden ontsnappen’, zei de bisschop, ‘maar iemand voor wie het geloof een relatie met God is, kan zich voorbereiden om de drempel van de hoop over te gaan en vervolgens de drempel van de eeuwigheid.’

‘Elk lijden is de geboorte van iets nieuws’, zei de bisschop nog. ‘Wij zijn degenen die de betekenis ervan moeten vinden. Als we dat niet doen, vervallen we in wanhoop. En toch moeten we het menselijke niet afwijzen, want God heeft ons geschapen met emoties en met tranen.’

‘De tijd die Oekraïne doormaakt is een tijd van rouw, en we moeten in staat zijn om die te beleven’, besloot hij. ‘Het is essentieel om degenen die verlies ervaren, niet alleen te laten. We moeten hun steun bieden. Vaak is het genoeg om gewoon aanwezig te zijn.’

Bron: Vatican News