Maak kennis met de vastenprediker van het Vaticaan en zijn boodschap aan de curie

Pater Roberto Pasolini is 53 jaar, bijbelgeleerde en sinds november 2024 de nieuwe predikant van het pauselijk huis. De job is traditioneel weggelegd voor kapucijnen. Pasolini preekt deze week (van zondag 9 tot vrijdag 14 maart) de vastenretraite voor de curie in de Paulus VI-zaal. Die vindt plaats in afwezigheid van paus Franciscus, die nog steeds in het Gemelli-ziekenhuis verblijft. Maar volgens Pasolini is het geen ‘volledige afwezigheid’, omdat zijn afwezigheid ‘ook een woord voor ons zal zijn’. ‘We zullen in spirituele gemeenschap zijn.’ Lees het interview.

Vatican Media • De hoop op eeuwig leven, luidt het thema van uw vastenretraite. Waarover gaat het precies?

Pasolini • Het eeuwig leven is een van de artikelen van de Geloofsbelijdenis van Nicea, waarvan we dit jaar de 1700ste verjaardag vieren. De uitdrukking 'De hoop op eeuwig leven' komt uit het Nieuwe Testament. Het is de kern van de christelijke hoop in die zin dat het leven dat God ons hier op aarde heeft gegeven, ook wijst op een eeuwigheid die we nu al kunnen proeven.

Nadenken over eeuwig leven doet nadenken over de dood.

We leven in deze wereld en weten dat we een groot obstakel voor ons hebben, namelijk de dood, die verbonden is met onze zonden. Maar volgens Gods belofte heeft de dood niet het laatste woord. Er zou geen geluk of hoop voor ons zijn als we niet in staat zouden zijn om dit obstakel, dat zo definitief en zo ernstig is, het hoofd te bieden.

Om authentiek te zijn, moet het eeuwig leven zich al voor de dood manifesteren. Anders is het maar een vage hoop om de angst voor de dood te vermijden. Dit was ook de focus van Jezus' prediking: het eeuwige leven begint nu al.

Heeft de wereld van vandaag daar nog een boodschap aan?

Het is waar dat we vandaag de dag erg gericht zijn op de ‘dingen van deze wereld’, om een Paulinische uitdrukking te gebruiken, zodat het moeilijk voor ons is om ‘naar buiten te gaan en de sterren te zien’ die ons elders oriënteren. Toch geloof ik dat in een tijd die zo gericht is op materialisme, op zoveel dingen die voor onze ogen schitteren, er eigenlijk een groot verlangen is naar een terugkeer van de eeuwigheid in de zin van kwaliteit van leven, schoonheid en menselijkheid.

Deze wereld is uiterst gevoelig voor alles wat menselijk en diep menselijk is. En het is daar dat wij christenen sterk geroepen zijn om de kwaliteit van het eeuwige leven te laten schijnen.

De vastenoefeningen vinden plaats ‘in geestelijke gemeenschap’ met de paus. Wat betekent dit?

De Heilige Vader kan helaas niet deelnemen zoals hij had gewild. Maar zijn afwezigheid zal geen volledige afwezigheid zijn, allereerst omdat we aan hem zullen denken en rond het Woord van God zullen samenkomen in gebed, met een grotere intensiteit. En ook omdat zijn afwezigheid zelf een woord voor ons is.

Een vorm van getuigenis?

Absoluut ja. Zijn getuigenis versterkt andere getuigenissen van mensen die in stilte overal ter wereld een vorm van lijden beleven, ook van het kwaad door oorlogen, geweld en dood. Daarom is zijn lijden zo veelzeggend, ook omdat de paus altijd zo meevoelt met al mensen in zijn woorden, zijn hart en gebed.

Over de paus gesproken, is er een groet die u persoonlijk aan paus Franciscus wilt richten?

De wens die ik persoonlijk tot de Heilige Vader richt, is dat hij in deze uren blijft doen wat hij altijd heeft gedaan, namelijk voor ons blijven als de universele herder van de Kerk met al zijn geloof in de Heer Jezus, in zijn Paasmysterie en vooral in zijn Evangelie.

Bron: Vatican News