Met Kamino naar Jubileum van de Jeugd in Rome: 2. Zijn het dan toch Wereldjongerendagen?
Hoe snel kan je een statige tuin tot een camping herleiden? Geef twee bussen Vlaamse pelgrims een uurtje, en het is gefikst. Onder de hoge bomen van het Belgisch College in Rome staan sinds gisterenavond tientallen tentjes, met in midden van de tuin een gezellige gebedsruimte met kussens, strandstoelen en strandhanddoeken.
‘Gisteren bezocht ik hier al vijf kerken’, vertelde mgr. Patrick Hoogmartens, referent voor de jeugd, daar dinsdagochtend. ‘Tot mijn verbazing krioelde het er van de jongeren. Zouden er dan toch wereldjongerendagen aankomen, ook al heet het niet zo?’
Zouden er dan toch Wereldjongerendagen aankomen, ook al heet het niet zo?
Bisschop Patrick Hoogmartens
Lees ook
Hoeveel volk het jubileum van de jeugd precies zal trekken, zullen de Vlamingen vanavond ontdekken bij de openingsviering op het Sint-Pietersplein. Ze trokken alvast ruim op tijd de stad in.
Eerst verdiepten ze zich echter in het thema van de dag, de vreugde. Elke deelgroep deed dat op zijn manier. De misdienaars kregen bezoek van hun patroonheilige Tarcisius, de gezinnen gingen creatief aan de slag met blijdschap. En de jongeren, die navigeerden spelenderwijs van de ene vraag naar de andere. Is de supermarkt een vreugdevolle plek? Hoe kunnen we de straat vrolijker maken? Lacht God? Is vrolijk zijn onze plicht als christen? Hilariteit alom, om daarna zacht te landen.
Terwijl de helft van de groep liggend in het gras de ogen sloot, las de andere helft hun zelfgeschreven teksten over vreugde voor. Als dat geen ideale voorbereiding is om een vrolijke ontmoeting met vele duizenden jonge wereldburgers op het Sint-Pietersplein.








