Paus in Algerije: ‘Met één hart en één ziel voor de wereld getuigen van God’

De eerste bestemming van de lange reis van Leo XIV naar Afrika was Algerije, in de voetsporen van Augustinus. Als augustijn ziet de paus in hem zijn geestelijke vader. In de heldere toespraken biedt hij Augustinus aan als een inspiratiefiguur voor zijn pontificaat en voor de hele Kerk.

In het vliegtuig zei de de paus: ‘De gelegenheid om de plaatsen te bezoeken die verbonden zijn met het leven van Augustinus, waar hij bisschop was in de stad Hippo, nu bekend als Annaba, is voor mij persoonlijk een ware zegen. Ik geloof dat het ook een zegen is voor de Kerk en voor de wereld, omdat we altijd bruggen moeten zoeken om vrede en verzoening te bouwen. Deze reis biedt dan ook een waardevolle kans om met dezelfde stem en dezelfde boodschap die we willen uitdragen verder te gaan: het bevorderen van vrede, verzoening, respect en consideratie voor alle mensen.’

In de basiliek in Annaba sprak paus Leo over het leven van de eerste christenen, beschreven in de Handelingen der Apostelen, en liet zich bij zijn lezing opnieuw door Augustinus inspireren. ‘Ook vandaag de dag moeten we deze apostolische regel omarmen en in praktijk brengen, en erover mediteren als een authentiek criterium voor kerkelijke hervorming: een hervorming die, om waar te zijn, in het hart begint en die, om effectief te zijn, iedereen erbij betrekt. In de eerste plaats was de menigte die het geloof had omarmd immers één van hart en ziel (vs. 4, 32). Deze geestelijke eenheid is een concordia: een woord dat treffend de gemeenschap van harten uitdrukt die in harmonie kloppen omdat ze verenigd zijn met Christus. De jonge Kerk is niet gebaseerd op een sociaal contract, maar op een harmonie van geloof, gevoelens, ideeën en levenskeuzes – een harmonie die is gecentreerd rond de liefde van God, die mens werd om alle volken der aarde te redden.’

De ander behandelen zoals we zelf willen behandeld worden

Als tweede punt raakte de paus het effect van deze geestelijke eenheid onder gelovigen aan: ‘Ze hadden alles gemeenschappelijk (vers 32). Iedereen heeft alles, ze delen in elkaars bezittingen als leden van één lichaam. Niemand wordt van iets beroofd, omdat ieder deelt wat hem toekomt. Door bezit om te zetten in geven, is deze broederlijke toewijding alleen utopisch voor harten die met elkaar wedijveren en voor zielen die op eigen gewin uit zijn. Integendeel, het geloof in de ene God, Heer van hemel en aarde, verenigt mensen volgens een volmaakte rechtvaardigheid die iedereen uitnodigt tot naastenliefde, dat wil zeggen, om elk schepsel lief te hebben met de liefde die God ons in Christus aanbiedt. Daarom hebben christenen, vooral in tijden van armoede en onderdrukking, naastenliefde als hun fundamentele regel: laten we onze naasten behandelen zoals we zelf behandeld willen worden (vgl. Matteüs 7:12). Gedreven door deze wet, die God in onze harten heeft gegrift, wordt de Kerk steeds opnieuw geboren, want waar wanhoop heerst, ontsteekt zij de hoop; Waar ellende heerst, brengt zij waardigheid; waar conflict is, brengt zij verzoening.’

Ten derde onthult de tekst van Handelingen voor de paus het fundament van een leven, voor alle volkeren, ongeacht hun taal en cultuur: ‘Met grote kracht bleven de apostelen getuigen van de opstanding van de Heer Jezus. De liefde die hen bezielt, is een teken van verlossing. De apostelen verkondigen dat ons leven kan veranderen omdat Christus uit de dood is opgestaan. De eerste taak van pastores, dienaren van het Evangelie, is daarom om met één hart en één ziel voor de wereld te getuigen van God, zonder toe te staan ​​dat zorgen ons door angst bederven, noch dat mode ons door compromissen verzwakt. Laten wij, broeders in het bisschoppelijk ambt en priesters, samen met u deze missie voortdurend vernieuwen ten goede van hen die aan onze zorg zijn toevertrouwd, zodat de hele Kerk, in haar dienstbaarheid, een boodschap van nieuw leven mag zijn voor hen die wij ontmoeten.'

Brief aan alle kardinalen

Terwijl paus Leo in Algerije zijn visie op de toekomst van de Kerk uitsprak, publiceerde het Vaticaan een brief die de paus aan alle kardinalen ter wereld had gestuurd over het bevorderen van de missie van de Kerk. Nadat hij in januari alle kardinalen van de wereld in Rome bijeen had geroepen om de prioriteiten van de Kerk te bespreken, laat de paus hen weten dat Evangelii Gaudium, de routekaart van Franciscus' pontificaat waarin deze zijn visie voor de kerk werd uiteengezet, ook voor hem een belangrijk referentiepunt blijft. De paus, die meer dan twintig jaar als missionaris in Peru heeft doorgebracht, schreef in de brief dat de reflecties van de kardinalen in januari wijzen op een verschuiving van een pastorale benadering gericht op instandhouding naar een benadering gericht op missie.

Paus Leo nodigt de kardinalen van de wereld op om op 26/27 juni opnieuw bijeen te komen in Rome. Op de agenda: de noodzakelijke hervormingen van de processen van christelijke initiatie; het belang van het waarderen van apostolische en pastorale bezoeken als authentieke mogelijkheden voor kerygmatische verkondiging en voor een groei in de kwaliteit van relaties; en de noodzaak om de effectiviteit van de kerkelijke communicatie, ook op het niveau van de Heilige Stoel, opnieuw te beoordelen vanuit een meer expliciet missionair perspectief. 

Bron: Vatican.va