UNICEF vraagt 3 maatregelen om welzijn van kinderen te garanderen

‘Kinderen worden wereldwijd geconfronteerd met steeds meer crisissen, van klimaatrampen tot online gevaren, en die zullen de komende jaren alleen maar verergeren’, zegt UNICEF-directeur Catherine Russell. Toch brengt het rapport niet alleen slecht nieuws: op vlak van toegang tot onderwijs en gezondheid gaat de wereld erop vooruit. Bovendien kan de maatschappij vandaag een aantal keuzes maken om voorziene doemscenario’s te voorkomen.  

1. Investeren in onderwijs en sociale bescherming 

Door vergrijzing van de wereldbevolking zal het aantal kinderen in alle regio’s dalen tegen 2050. In Oost-Azië en West-Europa valt het percentage kinderen naar schatting onder de 17%, waar ze respectievelijk 29% en 20% van de bevolking uitmaakten in de jaren 2000. Het grootste aantal kinderen zal in Afrika en Zuid-Azië wonen. UNICEF pleit voor generationele rechtvaardigheid, waarbij er naast aandacht voor de groeiende behoeften van ouderen zeker ook aandacht blijft voor de noden van kinderen. Dat kan door te blijven investeren in kindvriendelijke steden en in goed onderwijs en werkgelegenheid voor jongeren. Sociale beschermingssystemen als betaald ouderschapsverlof en universele kinderbijslag moeten een garantie zijn. De toegang tot zorg rond zwangerschap, geboorte en verdere ontwikkeling dient te worden verzekerd.   

2. Voorbereiden op klimaatverandering  

De klimaatcrisis heeft alarmerende niveaus bereikt en het UNICEF-rapport voorziet dat klimaatrampen in het decennium 2050-2059 zullen verergeren. Extreme hitte, zware overstromingen en verwoestende bosbranden bedreigen het leven van kinderen wereldwijd. Bouwen aan weerbestendige scholen en voorzieningen voor water, sanitair en hygiëne kunnen de overlevingskansen vergroten. Investeren in hernieuwbare energie en vervuiling tegengaan door te recycleren, zijn persoonlijke initiatieven die het ecosysteem op grotere schaal ten goede komen.  

3. Digitale toegang en veiligheid 

Op vlak van technologische ontwikkeling spelen er twee risico’s voor kinderen tegen 2050. Een eerste is dat de digitale kloof groot blijft. Kinderen in lage- en middeninkomenslanden hebben het moeilijk om digitale vaardigheden te ontwikkelen. Dat zal hun vermogen beïnvloeden om digitale tools effectief en verantwoordelijk te gebruiken. Barrières wegnemen die digitale toegang belemmeren en digitale geletterdheid opnemen in het onderwijs kan meer digitale gelijkheid creëren. Een tweede gevaar waartegen kinderen beschermd moeten worden, heeft te maken met digitale veiligheid. Er is nood aan een sterkere wetgeving om digitale misdaden tegen kinderen aan te pakken. De ontwikkeling van ethische richtlijnen kan bovendien ten dienste staan van meer privacybescherming en activering van toezichtsmechanismen. (VK)