Vergelijk je leven eens met dat van een migrant of vreemdeling, vraagt paus

De boodschap voor de vasten 2025 van paus Franciscus verscheen op dinsdag, maar is gedateerd op 6 februari, ruim voor zijn ziekenhuisopname. 

Hij vraagt om ons deze vasten die begint op woensdag 5 maart te bezinnen over ons leven als een pelgrimstocht. Verwijzend naar het thema van het Jubeljaar 2025 roept hij op om 'samen in hoop op reis te gaan'. 

De paus stelt ons drie indringende vragen. 

1. We zijn allemaal pelgrims, maar zijn we wel onderweg?

We moeten beseffen dat we allemaal pelgrims zijn in dit leven, zo stelt de paus. Maar is dat ook in de feiten van ons leven zo? De paus stelt indringende levensvragen: 'Ben ik echt op reis, of sta ik stil, beweeg ik niet, ben ik verlamd door angst en hopeloosheid of aarzel ik om uit mijn comfortzone te stappen?' Onderweg zijn betekent actief zoeken naar 'manieren om de gelegenheden van zonde en situaties die mijn waardigheid aantasten achter me te laten'. 

We kunnen een voorbeeld nemen aan de moed en ervaringen van migranten: 'Het zou een goede oefening zijn voor de vastentijd om ons dagelijks leven te vergelijken met dat van een migrant of vreemdeling, om te leren hoe we sympathie kunnen hebben voor hun ervaringen en op die manier te ontdekken wat God van ons vraagt, zodat we beter kunnen vorderen op onze reis naar het huis van de Vader.'

2. Zijn we in staat om samen met anderen te wandelen?

Verwijzend naar het proces van synodaliteit in de Kerk stelt de paus dat 'christenen geroepen zijn om naast anderen te wandelen en nooit als eenzame reizigers'. Dat betekent ook 'zij aan zij wandelen, zonder anderen te duwen of te vertrappen, zonder afgunst of hypocrisie, zonder dat iemand achterblijft of wordt uitgesloten'. Kunnen we 'anderen het gevoel geven dat ze deel uitmaken van de gemeenschap'?

God nodigt ons deze vasten uit om 'te onderzoeken of we in ons leven, in onze gezinnen, op de plekken waar we werken en onze tijd doorbrengen, in staat zijn om samen met anderen te wandelen, naar hen te luisteren, de verleiding te weerstaan ​​om in onszelf gekeerd te raken en alleen aan onze eigen behoeften te denken'.

3. Kunnen we nog hopen?

Moeilijke tijden stellen onze hoop op de proef. Maar het is net die hoop 'die mij in staat stelt de gebeurtenissen van de geschiedenis te interpreteren en die mij inspireert tot toewijding aan gerechtigheid en broederschap'. Daarvoor moet ik niet op eigen kracht alleen rekenen, maar mag ik 'vertrouwen op God en zijn grote belofte van eeuwig leven'. Speelt dat een rol in mijn leven? Paus Franciscus suggereert om alvast ernaar te verlangen en Gods hulp in te roepen om het te bereiken.