7 sprongen vooruit voor aarde: Warme tuinen in zorgvoorzieningen

Van 1 september tot en met 4 oktober voert Ecokerk campagne met #ik7mee. De 7 verwijst naar een stappenplan om te komen tot ‘integrale ecologie’: zorg voor de natuur gaat samen met zorg voor de mens en een liefdevolle levenshouding. Tijdens deze Scheppingsperiode publiceren we elke week het verhaal van een groep, school of gezin dat meedoet aan de 7-sprong.

> Ontdek de 7 sprongen en deel je eigen verhaal.

De Warme tuinen van Landelijke Gilden

In 2015 kwamen 4 afdelingen van Landelijke Gilden op een gelijkaardig idee: op het domein van zorgvoorzieningen samen met de bewoners volkstuintjes onderhouden. Klaus Van Reeth van de Landelijke Gilde in Hingene-Wintam-Eikevliet dacht meteen aan Huize Eyckerheyde, waar hij en enkele andere leden van de beweging jaarlijks Driekoningen zingen voor de bewoners. De voorziening voor volwassenen met een meervoudige handicap had een grote open tuin. Samen tuinieren zou het makkelijker maken om te communiceren met de bewoners. En buurtbewoners zouden makkelijker contact zoeken. Directeur Dirk De Mulder was vrij snel gewonnen voor het idee.

Tekst gaat verder onder video.

Op een 40-tal plaatsen kwamen intussen dergelijke warme tuinen tot stand, vertelt Marleen Van der Velden van Landelijke Gilden. Ze was erbij toen ook in wzc Hof ten Dorpe in Wommelgem een deel van de kloostertuin omgetoverd werd tot Warme tuin. Daar nam Peter De Smedt het voortouw. Als pastor maak ik in de liturgie vaak de verbinding tussen de schepping en de Schrift. Zijn het niet allebei gaven van God?

Elke lente en herfst opnieuw kijk ik verlangend en verwonderd naar het proces van vernieuwing en vergankelijkheid in de natuur.

Als mens maken wij daar deel van uit. Het doet me stilstaan bij het leven.

De pastor vroeg zich dan ook af hoe hij ecologie en pastorale zorg nog meer met elkaar kon verbinden. Het antwoord lag in de Warme tuin. Een lokale groep van Landelijke Gilden hielp met de realisatie. Er kwamen verhoogde moestuinbakken, zodat bewoners rechtstaand of vanuit de rolstoel konden zaaien, wieden of oogsten. Familieleden hebben nu iets om handen wanneer ze een bezoekje komen brengen.

Met de oogst konden dan weer soepmomenten en kruidentheekransjes worden georganiseerd. Bewoners haalden verhalen op van vroeger, hun eigen tuin. De tuin brengt ook collega’s op ideeën. Er kwam een handboek met mogelijke activiteiten zoals het maken van zaadbollen voor de vogels of een insectenhotel, het recupereren van paasbloembollen om ze een plek te geven in de tuin.

Tijdens de lockdown werd Peter De Smedt uitgedaagd om pastoraal out of the box te denken. Toen ik niet meer bij de bewoners langs mocht gaan, harkte ik de gevallen herfstbladeren bijeen tot een groot hart voor de zorg. Zelfs lang nadat de bladeren opgeruimd waren, bleef je de afdruk zien in het gazon. Een klein gebaar, maar het kan eel betekenen.

In de winter planten de bewoners hun bloembakken vol met viooltjes. Ze kunnen tegen een stootje, weerstaan de koude en staan fleurig te pronken. Het is een uitnodiging die menige bewoner naar buiten lokt, zeker nu ze die kans krijgen. Ondertussen werd zelfs al initiatief genomen om zaadjes te verzamelen. Zo krijgen we de cirkel wel rond, die ecologie heet!