Pax Christi Vlaanderen had voor de coronacrisis de gewoonte op pinkstermaandag verzamelen te blazen en deed dat eergisteren voor het eerst opnieuw. Het was voor Stefan Nieuwinckel, sinds maart 2021 directeur van de Vlaamse christelijke vredesorganisatie, meteen een eerste fysieke ontmoeting met het netwerk van de beweging. Een veertigtal medestanders was naar de Antwerpse Italiëlei en de daarnaast gelegen Sint-Franciscuskerk van de minderbroeders-kapucijnen afgezakt om er kennis te maken met een ‘work in progress’: het Manifest voor Vrede waaraan Pax Christi Vlaanderen nu de laatste hand wil leggen.
Dit ‘Manifest voor Vrede’ moet inspiratie bieden voor het vredeswerk tijdens de komende jaren.
Het initiatief voor dit manifest komt van de vrijwilligers van de Werkgroep Veiligheid en Ontwapening. Welke stappen moeten volgens Pax Christi Vlaanderen gezet worden richting een meer veilige wereld? Waarop wil de christelijke vredesbeweging inzetten en waarvoor moet ze oppassen? Wat zijn voorwaarden om te komen tot duurzame vrede? Het siert de organisatie dat zij zich niet wil beperken tot holle slogans, maar met dossierkennis onderbouwde stellingen wil lanceren. Het werkdocument telt momenteel 19 pagina’s en is stevig gedocumenteerd … maar ligt misschien nog wat te zwaar op de hand om zo ruim verspreid te worden.
De komende weken wordt de tekst nog eens onder de hand genomen om hem vlotter leesbaar te maken.
In een vraaggesprek van gewezen VRT-journalist Tjhoi Ng Sauw met bewegingsmedewerkster Merel Selleslach van Pax Christi Vlaanderen en defensie-expert Jorge Hersschens van de Universiteit Antwerpen bleek al snel hoe actueel de vragen zijn waarop het manifest ingaat. Heeft geweldloosheid nog zin als het ene land zonder aanleiding bloedig huishoudt in het andere land? Pax Christi weigert zich neer te leggen bij het huidige eenheidsdenken, waarbij Rusland niet meer als een gesprekspartner wordt beschouwd. Vandaar het pleidooi om meer te investeren in de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), waar Rusland nog mee aan tafel zit.
Terecht heeft ook de OVSE de inval in Oekraïne veroordeeld, maar intussen gaat het gesprek daar voort. Merel Selleslach
Een ambassadeur die wegloopt als pakweg Europese Raadsvoorzitter Charles Michel hem op de VN-Veiligheidsraad in New York de levieten leest – zoals dat gisteren het geval was –, dat is diplomatiek ballet: het is belangrijk, maar na de voorstelling wordt het gesprek tussen diplomaten toch weer opgestart. Maar dat lukt vaak niet meer met ‘gewone’ Russen, die gebrainwasht worden door Russische propaganda. Dat is ook zo voor de Russen in de diaspora, wist de Wit-Russische educatieve medewerkster Galina Matushina van het Internationaal Comité te melden, want ook in Europa kijken en luisteren die meestal naar Russische media.
Pax Christi Vlaanderen ondersteunt partners in Rusland die vrede prediken, maar die hebben het nu erg moeilijk.
