Op weg naar de Wereldjongerendagen (4): Raimond uit Sint-Truiden

Reimond Ngaikpu (20)

• Woonplaats: Sint-Truiden
• Studie: psychologie (KU Leuven)
• Hobby’s: gitaar en klarinet spelen, zingen, lopen, fietsen, denken, luisteren, babbelen,…

Hoe zouden vrienden je omschrijven?

Als homo universalis ‘light’ met vele aspiraties en passies, graag bereid om die met anderen te delen. Sportief, muzikaal, begripvol en zeker ook wispelturig en, voor sommigen, moeilijk te lezen.

Hoe zou je je zelf omschrijven?

Begripvol, wijsgerig, op zoek naar sensatie… Die sensatie zoek ik in muziek, sport, gesprek, bezinning. Aan negatieve sensatie ben ik erg gevoelig en meestal zal ik het conflict vermijden, of pogen te bemiddelen. Ik ben er vrij zeker van dat veel van wat ik doe voortvloeit uit een soort hooggevoeligheid. Positieve energie die ik ontvang, geef ik dan weer in het kwadraat terug.

Geloven is...

…zoeken hoe je feiten, meningen, gebeurtenissen, handelingen, gevoelens in een groter kader kunt plaatsen. Ik ben echt een persoon die van ‘gestalt’ houdt, ‘volledigheid’. Veel van wat we voelen, ervaren of opmerken, krijgt meer betekenis indien je het binnen zijn context bekijkt. Dat kost echter heel wat moeite en religie en het christendom kunnen daarbij helpen.

Geloof helpt me betekenis te geven aan wat ik meemaak en stemt me dankbaar en gelukkig.

Toen ik laatst naar mijn kot vertrok voor een examen statistiek, werd ik zowel in het station van vertrek als van aankomst door iemand om een centje gevraagd om iets te eten te kunnen kopen. Ik was dankbaar te kunnen helpen, maar het relativeerde meteen ook mijn examenstress.

Wat is je levensmotto?

„De natuur heeft geen haast, maar toch wordt alles volbracht”, zei Lao Tzu. In Genesis staat: „En God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet, het was zeer goed.” Er staat niet: „en het was perfect”. Dat zinnetje stemt me zo gelukkig, keer op keer. Die ‘volbracht’ wijst voor mij dan ook op het evenwicht eerder dan op perfectie, wat in een bepaalde context toch als evenwaardig gezien kan worden. Door gewoon te groeien, elke dag een beetje, soms meer soms minder, kan je deel uitmaken van zoveel moois dat we hier op aarde krijgen.

Welke gebeurtenissen in je leven hebben een grote impact gehad?

De scheiding van mijn ouders: een extra stressfactor die je soms meent niet erbij te kunnen nemen. Dan kunnen de kracht van context en geloof je helpen. Van mijn negende tot mijn zestiende speelde ik voetbal op hoog niveau bij STVV. Door een hardnekkige knieblessure moest ik dat afbouwen en kreeg ik meer tijd voor andere dingen, zoals lezen, aan maatschappijkritiek en -waardering doen, en muziek. Dat bevestigde m’n gevoel dat zoveel voetbal misschien toch niet mijn pad was, al liet het ook wel een sociale leegte achter.

Welke mensen inspireren je?

Onlangs zag ik een documentaire over de Ierse zangeres Sinéad O’Connor. Er is een ongekend krachtige scène waar ze voor groot publiek een foto van de toenmalige paus Johannes Paulus II verscheurt. Dat lijkt initieel een obsceen gebaar naar het katholicisme. Toch was het eerder een protest tegen de gang van zaken in de Kerk van toen, zeker in Ierland. „Een goede maatschappij plant zaadjes van bomen waar ze zelf niet meer onder zal zitten.”. Zij heeft een heel bos gezaaid, vaak ten koste van zichzelf. Dat doet me aan Jezus denken.

Waarom trek je naar de Wereldjongerendagen? Wat verwacht je ervan? Waarnaar kijk je in het bijzonder uit?

Ik hoop er te vinden wat ik tijdens Taizé ervaar: onvoorwaardelijke verbondenheid.

Spontaan contact met anderen rondom mij is zo belangrijk.

Het gebeurt niet vaak dat iedereen die rondom je verblijft buiten komt, samen met je zingt, muziek maakt, praat, luistert,… Ik kijk uit naar gesprekken met anderen over de kracht van gemeenschap zonder nog maar hun naam te kennen.

Hoe kijk je naar de paus?

Als iemand met veel bewegingskracht. Bovendien benut hij die ook goed. Dat is bewonderenswaardig. De Kerk als instituut bepaalde richtingen uitsturen, is als wandelen met een blokkentoren in je handen: als je niet te snel gaat en wandelt, loopt het traag maar gestaag, als je loopt, dan valt die om. De paus is een gedegen wandelaar.