De perfecte leerkracht [standpunt]

‘Er is geen recept voor de perfecte leerkracht.
Daarom zijn ze allemaal zo uniek.’ 

Een citaat dat wordt toegeschreven aan de Amerikaanse pedagoog Robert Sternberg en dat ik rond 1 september zag circuleren op sociale media. Het zou best wat vaker mogen worden gepost, niet alleen bij het begin van het schooljaar, maar ook tussendoor, en als eind juni de boeken weer dichtgaan.

Perfect hoeven leerkrachten niet te zijn, uniek zijn ze sowieso. Iedereen heeft wel herinneringen aan die ene leerkracht die het verschil maakte. Een bevriende leraar vertelde me onlangs hoe hij nu en dan door oud-leerlingen wordt aangesproken. Aan tankstations, in warenhuizen en in een voetbalstadion duikt dan een gezicht op dat hij nog vaag herkent, met een naam die hem meestal net ontsnapt. Omgekeerd blijkt dat niet het geval: de oud-leerling kent de leraar nog bij naam – of bijnaam, die nu zonder schroom wordt gedeeld – en haalt in enkele minuten tijd tal van herinneringen op. De leerstof of de resultaten van toen, daarover gaat het zelden of nooit. Wel vertelt de oud-leerling haarfijn over kleine situaties of anekdotes die de leraar meestal volledig is vergeten, maar die op het kind van toen indruk maakten.

Die ene wijze terzijde. Dat ene gesprek of de juiste aanmoediging op het juiste moment.

Het kleine duwtje dat toen nodig was om op het juiste spoor te geraken. Er is niets mooiers dan erkend te worden voor wie je bent en wat je kan, waar je talenten liggen. 

Na ouders en vrienden zijn leerkrachten onze kinderen het meest nabij. Het blijft mij dan ook verwonderen dat ze nog altijd ondergewaardeerd worden. 

Ik wens alle leerkrachten heel veel werklust en voldoening.

Reageren? Mail naar koen.vlaeminck@kerk.net