De schoonheid van een rommelig leven — Kolet Janssen [column]

Op een tentoonstelling over Josef Hoffmann worden we opnieuw geconfronteerd met een fenomeen dat bijna vanzelf voor een aangename gemoedsrust zorgt: het Gesamtkunstwerk. Een kunstenaar die niet alleen ontwerpen voor gebouwen maakte, maar ook gedetailleerde schetsen voor het meubilair, de bedrukking van het behangpapier, de motieven van de gordijn- of zetelstoffen en zelfs het bestek en het servies.

Het levert je een prachtig geheel op: een woning waar alles bij elkaar past en elkaar versterkt, waar niets de stijl verstoort. 

Ik kan daar alleen maar van dromen: ons huis slibde in de loop der jaren vol met een overdaad aan versierselen, vaak lelijke maar emotioneel belangrijke voorwerpen, met kinderspeelgoed en kunstboeken, met theepotten en kamerplanten in verschillende stadia van levenslust.

En als ik eerlijk ben, zit heel mijn leven zo in elkaar. Ik heb geen strak carrièreplan, geen vastomlijnde lijst met goed onderhouden contacten, geen overzichtelijk lijstje met reisbestemmingen, geen agenda voor wat ik wanneer met mijn kinderen moet bespreken, geen serene momenten waarop ik me helemaal aan God kan wijden (of is het Hij aan mij?). 

Ik rommel maar wat aan en hobbel op goed geluk door het leven, met zoveel mogelijk oog voor wie of wat er op mijn pad komt. 

En daarmee raken mijn dagen moeiteloos gevuld.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat die rommelige aanspoelsels de kern van het leven zijn. Dat genade misschien ook daarin bestaat: een weg zoeken tussen al die glimpen van vrede en liefde, een antwoord proberen te geven op al die vragen om aandacht, met hier en daar een kortstondige flits van inzicht in het grote geheel.

Ook onze kerk kun je niet echt een Gesamtkunstwerk noemen. Er zitten hardnekkige aanbaksels uit voorbije tijden in, lastige ingrediënten die zich niet altijd goed met de rest laten mengen, en er vallen overal gaten in het behang. 

Toch blijven we samenkomen, zolang er vuur en warmte te vinden is.

Binnenkort is het weer Kerstmis en vieren we de menswording van onze God. Zo kwam Jezus in onze wereld en hij liet zich raken door alle mensen die hij ontmoette. Op het eerste gezicht had hij een rommelig leven, maar juist daarin werd de grote liefde van God zichtbaar. Daarom is Kerstmis een feest vol troost.