Confronterend en verbijsterd

KWB Kessel-Lo herbekijkt activiteitenwerking na inleefweek armoede

Welzijnszorgs campagne 1 op 7 haalt de eindmeet niet zette de jonge KWB-groep in Kessel-Lo begin deze maand met beide voeten op de grond. Zes bestuursleden en hun gezinnen namen de uitdaging aan om een week rond te komen met een budget van iemand die in armoede leeft. Afhankelijk van de gezinssituatie gaat het om 60 euro voor een volwassene en 20 euro voor een kind. Het was bestuurslid Stijn Moons die de kat de bel aanbond. Als vrijwilliger van Welzijnszorg wilde hij zijn collega’s KWB’ers bewustmaken van die schrijnende situatie. „Praten over het thema is goed, maar je kunt als vereniging slechts antwoorden bedenken als je het zelf ervaart”, motiveert de maatschappelijk geëngageerde Leuvenaar. Hij begon zijn inleefweek met 160 euro. Volgens ervaringsdeskundigen een realistisch bedrag voor een gezin met twee jonge kinderen.
„Daarmee betaalden we voeding, ontspanning, brandstof, en alle andere kosten die week. Elke dag kregen we van Welzijnszorg een opdracht per e-mail. Voor mij persoonlijk was dat confronterend en terzelfder tijd beangstigend. Je wist namelijk dat het maar een inlevingsverhaal van een week zou zijn. Mensen in armoede daarentegen ervaren dit elke dag opnieuw. Op één gezin na, slaagde niemand erin die week rond te komen. Ook ons budget was al snel op. Meerdere keren zetten de opdrachten ons aan tot nadenken.”
„Op een dag luidde het in één van de opdrachten dat onze wasmachine stuk was”, vervolgt Stijn Moons. „Hoe pak je dan de dingen aan in een gezin met kinderen van 2,5 en 4,5 jaar? Uiteindelijk ging ik bij mijn ouders het hoogstnodige wassen. Ervaringsdeskundigen zeiden me achteraf dat ik beter voor een handwas had gekozen. Daar was ik nooit opgekomen en het had ook gescheeld in vervoerskosten.”
De deelnemende KWB’ers van Kessel-Lo [node:field_streamers:0] hielden elkaar via Facebook op de hoogte. Even ventileren in het halfuur internet dat ze ter beschikking kregen. De berichten spreken boekdelen: een collectief gevoel van verontwaardiging. Zo kocht de voorzitter ballonnen voor het verjaardagsfeestje van zijn dochter. Een bedrag dat gelijkstaat aan een broodmaaltijd voor het hele gezin. Iemand anders deed in de winkel wat langer over de aankoop van aardappelen en vlees en werd extra in de gaten gehouden door de verkoopster. „Mijn zoontje dacht dat het echt was en wilde zijn spaarpotje afgeven”, schrijft een deelnemer hartverscheurend. Verenigingsleven en armoede? Moeilijke combinatie. Verplaatsingen en consumptie kosten immers geld. „Ik ben trots omdat ik creatief met alles omga, maar is de euforie ook groot in een permanente situatie? Of doet de stempel van armoede mensen verlammen?”, vraagt iemand. Het waren slechts enkele voorbeelden van hoe de KWB’ers de inleefweek ervoeren.
Stijn Moons: „We kregen de opdracht een cultuuractiviteit te organiseren, maar omwille van het groepsgevoel wilden we dat samen aanpakken. We kozen voor een spelletjesavond in samenwerking met buurtwerk Casablanca, een armoedebestrijdingsinitiatief in het gelijknamige buurthuis in Kessel-Lo. Het werd een klinkend succes. Waarom? Omdat we geen deelnameprijs vroegen en consumeren in het buurthuis geen verplichting is. Water en koffie zijn er gratis. Als KWB organiseren we geregeld een spelletjesavond. De mensen die er nu waren, bereiken we anders nooit. Zij vertelden ons dat ze nooit deelnemen aan een culturele activiteit, tenzij het gratis is. Je krijgt dus een totaal ander sociaal netwerk.”
De inleefweek liet een grote indruk na bij het bestuur van KWB Kessel-Lo. Armoede kan iedereen overkomen. Vandaag herbekijken de bestuursleden alvast hun activiteitenwerking.