‘Breng Onze-Lieve-Heer maar’

Communiedragers staan op zondag paraat in Mechelse ziekenhuizen

Zondagochtend 9 uur. In het AZ Sint-Maarten in Mechelen, campus Leopoldstraat, wachten pastor Bart Fivez en Marie-Paule Baeke ons op in de kapel. De kleine ruime oogt gemoedelijk. „Helaas houden we hier geen zondagsviering meer. Er komt geen volk meer”, zegt Bart Fivez.
Toch wordt er even later op de deur geklopt. „Jullie brengen vandaag de communie?”, vraagt een oude man. Nadat hij zijn verhaal heeft gedaan, is hij gerustgesteld en zegt: „Breng Onze-Lieve-Heer dan straks maar bij mij.”
Op zondagochtend is het rustig in het ziekenhuis. „Het ideale moment dus voor een babbel met de patiënten”, zegt vrijwilligster Marie-Paule Baeke. „Op vrijdagavond kunnen de patiënten zich aanmelden voor de communie op zondag, maar op de geriatrische afdelingen bezoeken we iedere patiënt.”
We beginnen de ronde in de afdeling psychogeriatrie, waar een twaalftal patiënten samenzit in de leefruimte. „Ik ben katholiek en wil graag de communie”, zegt Leopold. Als hij aangeeft de hostie liever in stilte te ontvangen, neemt Marie-Paule hem terzijde. Na een kruisteken bidden ze samen het Onzevader. Tot slot mag Leopold een bezinningskaartje kiezen. „Voor op het prikbord in je kamer”, klinkt het.
Jaren geleden werkte Marie-Paule Baeke als verpleegkundige in deze campus. „Ik ben blij dat ik nu dit vrijwilligerswerk mag doen”, zegt ze. „Ik ontmoet ex-collega’s en ontlast hen ook, want tijd voor een praatje met de patiënten ontbreekt hun.”
Ook Elfi Meel is vrijwilliger in de pastorale dienst in het Sint-Maartenziekenhuis. „Ik doe het in navolging van mijn ouders, die het al langer doen”, zegt ze. „Zelf ben ik aan de slag als kleuterleidster, maar verpleegkunde bleef een tweede droom. De energie die ik opdoe op school investeer ik ’s zondags in het ziekenhuis. De patiënten geven me op hun beurt nieuwe kracht om de schoolweek gezwind te starten.”
Al willen niet alle patiënten de communie ontvangen, in elke kamer worden we vriendelijk onthaald. „Toch bedankt voor het langskomen” of „Nu ik de hostie ontvangen heb, weet ik dat het zondag is”, klinkt het. Ignace vertelt honderduit over zijn baan bij de jezuïeten, Fernanda beseft dat ze niet meer huiswaarts kan en wacht geduldig op een plek in een woon-zorgcentrum. We bidden een Weesgegroet en luisteren geduldig naar hun verhaal. Gaat het spreken wat moeizamer, dan zoekt Marie-Paule Baeke contact via de handen.
Als straks de drie campussen van AZ Sint-Maarten, die deel uitmaken van vzw Emmaüs, samensmelten tot een nieuwe vestiging aan de Mechelse ring, zullen ook daar heel wat helpende handen welkom zijn. „Het is afwachten of onze huidige vrijwilligers mee verhuizen”, zegt Ann Publie, pastor in campus Rooienberg in Duffel. „In het nieuwe ziekenhuis zal er – zoals nu nog steeds in campus Rooienberg – wekelijks een zondagsviering zijn. De taak van de vrijwilligers bestaat er dan in patiënten op te halen, de viering bij te wonen en hen naar de kamer terug te brengen. Wie niet in de kapel geraakt, wordt de communie gebracht. Een hart en aandacht voor wie ziek is, meer vragen we niet. We ervaren dat vrijwilligers zelf ook deugd beleven aan het engagement. Ze vormen een gemeenschap binnen het ziekenhuis.”
Of Marie-Paule Baeke en Elfi Meel straks ook mee verhuizen? „Ik wacht nog even af”, zegt Marie-Paule Baeke. Elfi Meel ziet geen graten. „Op mij kunnen ze blijven rekenen”, klinkt het.

Zin om deel uit te maken van het pastorale team van AZ Sint-Maarten? Bij Ann Publie krijgt u meer informatie via 015 30 44 38 of ann.publie@emmaus.be.