‘In anderhalf uur kwamen we tot de essentie’ - Mieke tekende eindelevensverhaal van Delphine op

Na de geboorte van hun dochter Lucie, op 1 december 2021, kon het geluk van Delphine Demaître en haar man Bruno Lecluyse uit Deerlijk niet op. De roze wolk waarop ze leefden, veranderde echter twee weken later in een heuse donderwolk. ‘Een stekende pijn bracht me naar de spoedopname’, herinnert Delphine zich nog helder. ‘De blik van de dokter verraadde dat het ernstig was. Op kerstavond viel het verdict: een uiterst zeldzame longkanker.’ Toch bleef Delphine niet bij de pakken neerzitten. ‘Lucie was en is mijn grote drijfveer. Voor haar zette ik door. Ze maakt haar naam nog elke dag waar: lichtpuntje in de duisternis.’

Diepgaand gesprek 

In de afgelopen drie jaar hield Delphine van alles bij, van fotoboeken tot een herinneringskoffer. Op aanraden van Pieter Deknudt, oprichter van vzw Reveil, klopte ze eind vorig jaar ook aan bij vzw Amfora. De organisatie, die in 2025 tien jaar bestaat, helpt mensen een taal te vinden bij het afscheid van het leven. Dat gebeurt via het concept ‘eindelevensverhalen’, waarbij iemand die door Amfora wordt opgeleid met de betrokkene een kort en diepgaand gesprek heeft, waarvan de essentie na afloop wordt verwerkt in een klein, maar mooi uitgewerkt boekje.

Vanuit haar jarenlange ervaring als pastor in een ziekenhuis volgde ook Mieke Corneillie uit Roeselare de opleiding Eindelevensverhalen bij Amfora. ‘Ik was er eigenlijk al aan begonnen voordat ik met pensioen ging’, zegt ze. ‘Ik luister graag naar mensen en schrijf graag. En het is een engagement dat ik kan doseren in tijd.’ 

En dus klopte Mieke op 12 december 2024 aan bij Delphine. Beide vrouwen kenden elkaar niet. ‘En toch kwamen we in anderhalf uur tot de essentie van Delphines persoon, haar leven en de beleving van haar ziek-zijn, en dat alles in het licht van de dood’, zegt Mieke. 

Enkele dagen vóór Kerstmis trok Mieke opnieuw naar Deerlijk om het Amfora-boekje te overhandigen. ‘Ik ben zo blij met dit geschenk’, zegt Delphine. ‘Nu zullen Lucie en Bruno, en ook iedereen uit mijn omgeving die me dierbaar is, voor altijd weten wie ik ben en wat ik wil meegeven. Voor Lucie vroeg ik mijn meme om een beschermengel uit Dadizele mee te brengen. In een kerk steek ik zelf altijd een kaars voor Lucie aan. Ik zou haar zo graag willen beschermen ...’

Het aantal verhalen dat via Amfora wordt neergepend, groeit elke dag. ‘Ik kan het soms zelf niet geloven dat een veeleer ongepland en klein idee uitgroeide tot een werking die Vlaanderenbreed gekend én gewaardeerd is in de (palliatieve) zorg’, blikt oprichter Hilde Ingels terug. ‘We leidden de voorbije vijf jaar 150 zorgprofessionals en vrijwilligers in alle Vlaamse provincies op. Dankzij de samenwerking met Samana kunnen we veertig Samanavrijwilligers inzetten en verder begeleiden in hun schrijfwerk. Ook in een aantal grote ziekenhuizen in Vlaanderen maakt het Amforagesprek vandaag automatisch deel uit van het zorgaanbod in de palliatieve zorg.'

Lees ook

Praten over afscheid van het leven helpt - Hilde Ingels [column]

Lees het volledige artikel

Over nog eens tien jaar hoopt Hilde dat Amfora ‘een door de overheid erkend kwaliteitsvol zorgaanbod is, met bijbehorende financiering, zodat we ons honderd procent met de werking en de inhoud kunnen bezighouden. Ik hoop dat Amfora binnen tien jaar ook in Wallonië deel uitmaakt van de zorg en dat er ook internationale samenwerking is. Ten slotte droom ik ervan dat er in elke gemeente of ziekenhuis een ‘Amforapunt’ is en dat er in elke apotheek en bij elke huisarts in België naast de LEIF-brochure ook een Amforafolder ligt. Zodat iedereen weet dat een ‘eindelevensgesprek’ een ‘levengevend’ aanbod is.’

Ter gelegenheid van tien jaar Amfora brengt het koor Vivente Voce op 23 februari om 11 uur in de Sint-Walburgakerk in Brugge een benefietconcert. Tickets: www.ticketsbrugge.be
 

Meer via https://amfora.be