Diaspora eist bescherming van christenen in Syrië

Op zondag 22 juni vond een zelfmoordaanslag plaats in de (Arabischtalige) Grieks-orthodoxe Sint-Eliakerk (van het patriarchaat van Antiochië) in de christelijke buitenwijk Dweilaa van Damascus. Er vielen 25 doden, meer dan 60 andere personen raakten gekwetst. Het waren allemaal gewone gelovigen, die in Mar Elia waren samengekomen voor de zondagsliturgie. De Syrische christenen beschouwen hen daarom nu – terecht! – als geloofsmartelaren.

Diaspora

Ook in ons land maakte de aanslag diepe indruk. Eén van de parochianen van de (Arabischtalige) Grieks-orthodoxe parochie van de heilige Ignatius van Antiochië in de Brusselse gemeente Schaarbeek verloor bij de aanslag zeven rechtstreekse familieleden, zeven andere familieleden raakten gewond. Daarom kwamen gelovigen van verschillende christelijke denominaties uit de Syrische diaspora zondag in de Brusselse Europawijk samen voor een gedachtenis- en solidariteitsmanifestatie.

Oecumenisch

Het initiatief kwam van parochiepriester Isaak Zaadeh van de betrokken parochie, maar werd bijgewoond en gesteund door onder de meer de syriaaks-orthodoxe aartsbisschop voor België, Frankrijk en Luxemburg George Kourieh, de syriaaks-katholieke parochiepriester Thomas Dibo Habbabé en Khano Kanoun van de Assyrische Kerk van het Oosten. ‘We moeten vooral verenigd blijven’, zei Meryem Vergili van de European Syriac Union (ESU) in haar speech.

Bedreigd

Want de Syrische christenen voelen zich sinds de omverwerping van het regime van alawitische dictator Bashar al-Assad minstens even bedreigd als tevoren. ‘Eerst de alevieten, dan is het jullie beurt’, klinkt het in extremistische soenitische kringen. Zaterdag werd in Damascus nog een christelijke juwelier op straat voor zijn winkel gedood, omdat hij weigerde de jizya (de belasting die niet-moslims volgens de sharia voor hun bescherming moeten betalen) op te hoesten. 

Geschiedenis

Deze aanslag komt niet uit de lucht vallen, zei de Assyrische christen Nabil Sunal die de manifestatie aan elkaar praatte. Hij citeerde onder meer de Assyrische genocide (Sayfo) van 1915 en de bezetting van Mosoel en de vlakte van Ninive door de zogenaamde Islamitische Staat in 2015, maar ook de aanslag op de syriaaks-katholieke Onze-Lieve-Vrouw van Bevrijding-kathedraal van Bagdad in 2010. Sindsdien worden christelijke sites in Irak permanent bewaakt; dat moet natuurlijk ook in Syrië gebeuren.

Sereen

Want wat opvalt aan zo’n manifestatie van Syrische christenen, is dat er geen enkele vijandigheid in hun discours geslopen is. De Syrische christenen – zowel in Syrië zelf als in de diaspora – weten dat zij in het Midden-Oosten met hun islamitische buren moeten samenleven en zij willen dat ook doen, maar zij eisen wel gerechtigheid voor hun martelaren en extra veiligheidsmaatregelen, zodat hun geloofsgenoten in hun thuislanden kunnen blijven.

Tekst en foto's: Benoit Lannoo