De rijkdom te kunnen kiezen – Barbara Mertens [column]

Een vloot met humanitaire hulp is opnieuw op weg naar Gaza. Vrijwilligers van minstens 47 landen scheepten in op tientallen schepen die samen de Global Summud flotilla vormen. Elk van hen was bereid een offer te doen. Hun verhalen houden me bezig.

In een aangrijpend filmpje vertelt een jonge Tunesische vader hoe hij zijn vrouw en hun acht maanden oude baby achterlaat. Hij wil niet dat zijn zoontje opgroeit in een wereld waar kinderen in Gaza elke dag worden uitgehongerd en gedood. Een moslimvrouw van Zuid-Afrikaanse en Canadese afkomst nam afscheid van haar drie jonge kinderen, niet wetende wanneer ze hen zal terugzien. Een jonge Pakistaan vertelt hoe moeilijk het financieel voor hem was om deel te nemen. Zijn vrienden kochten alles voor hem wat hij meedraagt in zijn rugzak: zijn kleding, zijn medicijnen, … 

De tocht is allesbehalve risicoloos, bevestigt een droneaanval in de haven van Tunis, die brand doet ontstaan op één van de schepen. Maar de vloot laat zich niet intimideren. De missie wordt vastberaden verdergezet. 

Het contrast kan niet groter zijn. Terwijl in Gaza onheilspellende evacuatiebevelen in briefvorm neerdwarrelen op een bevolking die al geen kant meer op kan, maakten deze mensen een vrije keuze. Uit solidariteit koos elk van hen ervoor zich niet neer te leggen bij wat zich in Gaza afspeelt en zichzelf, hun eigen levens bloot te stellen aan het geweld. 

Het brengt me terug bij een uitwisseling die ik onlangs had met een zuster claris over de keuze van Clara van Assisi voor een leven in armoede. ‘Alleen al het feit een keuze te hebben, is pure rijkdom! En daar mag je echt altijd blij en dankbaar om zijn en blijven.’ 

Lees ook

Via muziek vinden mensen vaak de weg naar het diepere – Mark Janssens [column]

Lees het volledige artikel

Soms is het leven weerbarstig. Dan botsen we op een muur en lijken we geen keuze meer te hebben. Denk aan de Gazanen die genadeloos dierbaren verliezen en hun hele hebben en houden in rook zien opgaan. Aan al diegenen die een medisch verdict te horen krijgen waardoor hun leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Of aan kinderen die opgroeien in armoede en niet dezelfde kansen krijgen als hun leeftijdsgenoten. En toch is er één keuze die ons nooit ontnomen kan worden, zelfs onder de meest erbarmelijke omstandigheden. Wat ons ook overkomt, we kiezen altijd zelf hoe we ons verhouden tot wat er gebeurt, welke positie we innemen en welke weg we verder bewandelen. Het is de allerlaatste menselijke vrijheid, aldus Holocaust overlever Viktor Frankl in zijn boek De zin van ons bestaan.

In Syrië ontmoette ik deze zomer Amina, een moslimvrouw uit Darayya die onder het Assadregime gevangen had gezeten. ‘Echte verandering komt niet zonder prijs’, zei ze. ’Ik wist dat mijn deelname aan de burgerbeweging voor verandering in Syrië me naar een cel zou kunnen leiden: wie waardigheid zoekt, raakt zijn vrijheid kwijt.’ Toch koos ze er vrijwillig voor. 

Al deze moedige mensen, ze inspireren me mateloos. Ze zijn als tochtgenoten en richtingwijzers om elke dag opnieuw in de waarheid te gaan staan en keuzes te maken die diepere waarden vertolken. Wat een rijkdom!

• Babs Mertens is stafmedewerkster bij ‘TAU - Franciscaanse spiritualiteit vandaag’.