Joris De Jonghe (Bisdom Gent) over Allerheiligen: ‘Geloven in de weg die voor ons ligt’

Met Allerheiligen gedenken we de ontelbare menigte van mannen en vrouwen die ons voorgingen en nu voor het aangezicht van God staan, opgenomen in zijn heerlijkheid. Al de heiligen die we kennen, én de menigte onbekende heiligen, geven ons de zekerheid dat trouw aan Christus mogelijk is in het gewone leven. Het gaat niet om een uitzonderlijke prestatie, voorbehouden aan bijzonder heldhaftige mensen of aan hen die in zulke bijzondere omstandigheden leven dat niemand van ons er ook maar aan denkt zich met hen te identificeren.

Allerheiligen werpt een licht op het leven van elk van ons, tot wie een boodschap van hoop wordt gericht: ‘Wie je ook bent, wat je situatie ook is, het Evangelie richt zich tot jou en kan van jou een heilige maken.’ Als we de zaligsprekingen horen, zijn we geneigd de kloof te meten die ons nog scheidt van die heiligheid. Die afstand ervaren we als een soort terughoudendheid of weerstand tegenover het geluk dat Christus aankondigt. We zijn spontaan geneigd om eerder het lijden en het ongeluk erin te erkennen. ‘De armen van geest, de zachtmoedigen, zij die treuren, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, zij die vervolgd worden omwille van de gerechtigheid.’ Hoe ver staan die titels af van de gelukscriteria die de samenleving ons voorhoudt?

Wie wil er arm van geest zijn als de schommelingen op de beurs belangrijker worden dan de ernstigste gebeurtenissen in ons leven? Wie wil er zuiver van hart zijn, een vredestichter, terwijl tegenstellingen vaak worden aangewakkerd en zwakheden aan de kaak worden gesteld? Wie wil vervolgd worden omwille van gerechtigheid? Wie zal accepteren om belasterd te worden vanwege zijn verbondenheid met Christus? Stilstaan bij dit programma van geluk en heiligheid doet ons beseffen hoe ver we nog te gaan hebben om ons echt te identificeren met Gods project van geluk.

De weg die we te gaan hebben, scheidt ons van wat we in wezen zijn: kinderen van God. We zijn het, maar het is nog verborgen. Kinderen van God zijn we door onze geboorte, door ons tot leven komen, door onze doop en onze identificatie met Christus, en door de roeping om heiligen te worden. Het werk van bekering dat we voortdurend moeten opnemen en actualiseren, zal ons gaandeweg leiden van die goddelijke afstamming, die nog niet duidelijk zichtbaar is, naar een almaar duidelijker wordende manifestatie van onze ware identiteit. Die lange weg waarop we ons beetje bij beetje identificeren met de diepe persoonlijkheid die God in ons legde, kunnen we met standvastigheid en sereniteit afleggen, omdat we onze ogen niet enkel richten op de menigte die de troon en het Lam omringt, maar nog meer op Christus die zijn leven geeft uit liefde voor de mensen en zijn hart opent om er stromen levend water uit te laten vloeien die de wereld zal doen herleven.
 

Met Allerheiligen gedenken we hen die ons zijn voorgegaan, maar bovenal stellen we ons in geloof en hoop op de weg die voor ons ligt, op de oproep die Christus tot ons richt, op de ware vreugde waarmee Hij zijn vrienden wil vervullen. Bidden we dat Hij ons dag na dag leert afstand te doen van wat niet onze ware aard is, om te worden wat we zijn: kinderen van God.

Joris De Jonghe