40-dagentijd is een ‘groepsreis’ die begint met luisteren om ruimte te maken voor de ander

De boodschap van paus Leo XIV voor de veertigdagentijd is getiteld Luisteren en vasten. De vastentijd als tijd van bekering. Het is een tijd waarin we uitgenodigd worden om ‘het mysterie van God weer centraal te stellen in ons leven’.

De paus noemt de veertigdagentijd een reis die we als parochie of groep samen ondernemen.

‘Die reis begint met luisteren, want de bereidheid om te luisteren is de eerste manier waarop we ons verlangen tonen om met iemand in contact te komen’, schrijft de paus. Dat is ook Gods houding wanneer hij zich openbaart aan Mozes: ‘Ik heb de ellende van mijn volk in Egypte gezien en hun schreeuw gehoord.’ Dat is het begin van hun bevrijding waartoe God Mozes in beweging zet. ‘We moeten leren luisteren zoals God het doet’, schrijft de paus: ‘Ons laten in beweging zetten door de schreeuw van de arme.’

Oude praktijk

Vasten is daarbij een concrete manier om je open te stellen om Gods woord te ontvangen. ‘Je onthouden van voedsel is een oude praktijk die essentieel is voor de bekering. Precies omdat je het fysiek voelt, helpt het om te ontdekken waar je echt naar hongert in het leven. Het helpt ons om onze verlangens te identificeren en te rangschikken, ons ervan te verlossen en ze uit te breiden naar God en naar gerechtigheid.’

Maar vasten is niet zonder risico’s. Eén daarvan is hoogmoed. ‘Om het vasten te grondvesten in God, nederigheid en geloof moet het daarom gepaard gaan met andere vormen van onthouding, gericht op een soberdere levensstijl’, schrijft de paus. In dit opzicht stelt hij voor dat christenen zich in deze veertigdagentijd in het bijzonder zouden onthouden van ‘woorden die je buur kunnen kwetsen’.

Taal ontwapenen

‘Laten we onze taal ontwapenen, harde woorden en oordelen vermijden, net als kwaadsprekerij over mensen die er niet bij zijn of zich niet kunnen verdedigen. Laat ons daarentegen onze woorden overwegen, vriendelijkheid en respect cultiveren in onze families, onder vrienden, op het werk, op sociale media, in politieke debatten en in onze christelijke gemeenschappen. Haat zal dan plaats maken voor hoop en vrede.’

Samen op reis

Die reis ondernemen we dus samen als familie, parochie, religieuze gemeenschap of groep ‘om het luisteren naar Gods Woord en naar de roep van de arme en van de planeet deel te laten worden van ons dagelijks leven en vasten de basis voor oprecht berouw.’ Zo’n bekering vormt niet alleen ons persoonlijk geweten, maar ook de kwaliteit van onze relaties. Hij besluit: ‘Laten we ernaar streven om van onze gemeenschappen plaatsen te maken waar de roep van hen die lijden welkom is, en waar luisteren wegen naar bevrijding opent, zodat we bereid en enthousiast zijn om bij te dragen aan de opbouw van een beschaving van liefde.’

Bron: Vatican.va