“Gezonden om te dienen en de Blijde Boodschap te verkondigen”

Tom Wolput, 48 jaar, ongehuwd, is afkomstig uit Gelrode. Hij woont in Aarschot waar hij sinds 2020 actief is als pastoraal werker in de pastorale zone Sint-Rochus. Van opleiding is hij leerkracht lager onderwijs. Tijdens zijn laatste twee jaren in het onderwijs kreeg Tom de kans om godsdienst te geven aan alle leerjaren van de lagere school. Dat was voor hem een bijzondere ervaring die ook vandaag nog zijn pastorale visie beïnvloedt. Tom Wolput: “Samen mochten we stappen zetten in het geloofsverhaal dat zij zelf schrijven. Het was een rijkdom om hen te laten kennismaken met de verhalen uit de Bijbel en samen op verkenning te gaan in het kerkelijke jaar.” In september 2017 begon Tom als vrije student aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen (HIGW) in Leuven. Na heel wat gesprekken en een roepstem die steeds aanwezig bleef, stelde hij zich uiteindelijk kandidaat voor het permanent diaconaat.

Voorkeur voor de periferieën

In zijn homilie voor de wijding van Tom knoopte aartsbisschop Luc Terlinden aan bij de evangelielezing over De Goede Herder (Joh. 10) op deze wereldwijde Roepingenzondag. Hij onderstreepte dat er veel pastoors en pastores in de Kerk zijn, maar slechts één Goede Herder: Jezus. En dat niemand Hem alleen kan vertegenwoordigen. Om een teken te zijn van Jezus’ aanwezigheid in de Kerk en in de wereld is het dan ook goed dat er naast bisschoppen en priesters, ook diakens en andere bedienaren zijn, ieder met een eigenheid, aldus de aartsbisschop.

Daarnaast kwam Mgr. Terlinden terug op zijn bekommernis die hij vaak laat klinken: de Goede Herder is een dienaar en hij gaat ook op zoek naar wie niet tot de eigen “schaapskooi” behoren. Want ook zij worden door God bemind en tot gemeenschap met Hem uitgenodigd. Aartsbisschop Terlinden: “Zo is de diaken gezonden om te dienen en de Blijde Boodschap te verkondigen. Hij doet dit dus niet alleen voor de gelovigen binnen de Kerk, maar voor iedereen. En de diaken verkondigt het Evangelie niet alleen met woorden, maar ook door daden van liefde en barmhartigheid. Hij heeft zelfs een voorkeur voor de periferieën, voor degenen die ver van de kern van de Kerk staan. Aan hen toont hij door zijn nabijheid en tederheid dat Jezus dicht bij hen is. Want ook voor hen is Jezus aan het kruis gestorven en verrezen, zoals Petrus op de dag van Pinksteren verkondigt”.

_{Lees verder onder de foto}
 

Dienen kan soms leiden tot lijden 

Dienen wordt zo ook een heel bijzondere manier om Pasen te vieren en te gedenken: het paasmysterie van Jezus, zijn dood en verrijzenis, zoals wij dat doen in de eucharistie. Is het niet merkwaardig, zo vervolgde Mgr. Terlinden, dat, waar de andere evangelisten op Witte Donderdag het verhaal van de instelling van de eucharistie met brood en wijn vertellen, Johannes ons vertelt over hoe Jezus de voeten van zijn leerlingen wast?

Dienend gedenken wij de liefde van de Goede Herder. De liefde tot het uiterste toe, de liefde tot op het kruis. Het dienstwerk van de diaken herinnert ons eraan dat dienen niet alleen een welwillende daad is, maar ook het vieren van de gedachtenis van Jezus.
 

Mgr. Terlinden: “De navolging van Jezus, de Goede Herder – die niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen – gaat zelfs zo ver. Zij kan soms leiden tot lijden omwille van het goede dat wij doen. Het is zelfs onze roeping, zoals Petrus zegt in zijn eerste brief: ‘Christus heeft voor u geleden en u een voorbeeld nagelaten; gij moet in zijn voetstappen treden’. Ja, zo ver kan ook onze roeping gaan. Zij is een bron van vreugde, maar kent ook haar deel van het lijden”.

^{Lees verder onder de foto}
 

Samen een teken worden van de Goede Herder

Maar dit alles heeft alleen zin, zo onderstreepte Mgr Terlinden, wanneer wij het doen om de schapen rond de herder Jezus te verzamelen. Hij is de Goede Herder; wij zijn zijn dienaren: “In ons ambt moeten wij niet zoeken de aandacht op onszelf te vestigen, ook niet in de moeilijkheden van de zending. Integendeel, juist die moeilijkheden worden kansen om ons nog intenser met Jezus, de Goede Herder, te verenigen. Ja, ons ambt vindt zijn diepste betekenis in de gemeenschap met Jezus, de Goede Herder. Maar zeker ook in de gemeenschap die wij samen in de Kerk vormen, ieder met een eigen roeping. Zo zullen we, verscheiden en toch samen, de aanwezigheid van de Goede Herder in onze wereld zichtbaar maken”. 

De aartsbisschop sloot zijn homilie af met een gebed voor Tom Wolput, maar ook voor alle roepingen in de Kerk, “opdat wij samen een teken mogen worden van de liefde en de tederheid van de Goede Herder voor onze wereld”.

Herbekijk de wijding hieronder in foto’s (c Laurens Vangeel)

Lees de integrale tekst van de homilie: klik hier

Klik hier voor het getuigenis van Tom Wolput over hoe zijn kerkelijk engagement geleidelijk evolueerde naar het zich geroepen weten tot het ambt van diaken