Adembenemend: Vlaamse pelgrim-fotograaf brengt Keltische route naar Compostela in beeld en verhaal

In het dagelijks leven is Luk Collet lector aan de UCLL in Leuven, maar hij is ook een gepassioneerd en professioneel fotograaf. Toen hem voorgesteld werd een pelgrimsroute naar Compostela te stappen, voelde hij niet veel voor de warme paden in het zuiden. Op zijn zoektocht naar een noordelijkere pelgrimsroute ontdekte hij het boek Britain's Pilgrim Places: een kanjer van bijna 600 pagina's met een overzicht van alle pelgrimsroutes en heilige plaatsen in het Verenigd Koninkrijk.

‘Cornwall's Keltische Weg sprak me meteen aan. Eeuwen geleden vertrokken pelgrims uit Ierland, Wales en Engeland via Cornwall om van daaruit met een klein bootje de oversteek naar Frankrijk te maken, op weg naar hun spirituele bestemming: Santiago de Compostela. Ik trok mijn wandelschoenen aan en stapte zes weken lang door het stille, ruige landschap van Cornwall.’

Corona, Brexit en op adem komen in Cornwall

Midden augustus 2021 arriveerde Luk Collet in Cornwall als een van de weinige buitenlandse reizigers in volle coronaperiode. Zijn vader, ook fotograaf, was overleden in de eenzaamheid die met de eerste Covid-golf gepaard ging. Hij had iets te verwerken. Tijdens een opening van 48 uur van code rood naar code oranje, nam hij holderdebolder de boot.

‘Onderweg sliep ik in eeuwenoude kerken’, vertelt Luk. ‘Ik had alle tijd om te fotograferen en voelde me op de hele reis evenveel pelgrim als fotograaf.’
Halverwege moest hij zijn pelgrimstocht staken. De omstandigheden waren niet ideaal, aangezien veel kerken en winkels gesloten waren door corona én Brexit. Maar de schoonheid en ingetogen spiritualiteit van Cornwall lieten hem niet los en hij nam zich voor: ‘Volgend jaar kom ik terug om de Cornish Celtic Way te voltooien en mijn beelden en inzichten verder uit te dragen.’

Zo gezegd, zo gedaan. Luk voltooide zijn tocht en fotoreportage.

Geniet alvast van 6 beelden en verhalen uit de expo Cornish Celtic Way, vanaf 20 juli te bezoeken ... in Cornwall.
 

#1 Kerken zijn open stilteplekken

'Je kunt een kerk binnenstappen om stilte te zoeken, te bidden of eenvoudig even op adem te komen. Iedereen is welkom. Sommigen worden geraakt door het licht dat door de ramen valt, anderen komen met een intentie, steken een kaars aan of zoeken gewoon een moment van stilte voor zichzelf.
Kerkgebouwen dragen ook eeuwen geschiedenis in zich: ze nodigen uit om kunst en architectuur te bewonderen, de verhalen van de lokale gemeenschap te ontdekken of een gevoel van verbondenheid te ervaren met wie hier voor ons leefde.

Voor een pelgrim onderweg is een kerk meer dan een tussenstop. Het is een plek waar je je rugzak kunt neerzetten, letterlijk en figuurlijk. Een ruimte om dankbaarheid te voelen voor de afgelegde weg, kracht te vinden voor de stappen die nog komen en mensen te ontmoeten wiens pad het jouwe kruist.'
 

#2 De kleine rituelen onderweg

'Onderweg is wandelen slechts een deel van de reis. Ook het verzamelen van stempels hoort erbij. In kerken en kleine winkels plaats je een stempel in je pelgrimspaspoort. Het is een klein ritueel dat de dag afsluit en de overgang naar de volgende etappe markeert. Elke stempel vertelt zijn verhaal. Het voelt als een beloning voor de volgehouden inspanning die deze meer dan 200 km lange tocht vraagt.

Voor wie onderweg rust zoekt, is er meer te vinden dan alleen een bed. Kerken en parochiehuizen openen hun deuren voor pelgrims die zich vooraf registreren met hun paspoort. Slapen tussen zuilen en glas-in-loodramen is geen gewone overnachting. De tijd behoort hier niet aan jou toe, maar aan de plek zelf. Het is een bijzondere ervaring, een moment van reflectie waarin je niet alleen de weg, maar ook jezelf herontdekt.'
 

#3 Verdriet is de prijs die we betalen voor liefde

'Terwijl ik op 8 september 2022 het kustpad bij Saintt Agnes Head volgde, zag ik plots een felle gloed van karmozijnrood licht door de zware wolken breken boven een zeer onrustige zee. Enkele ogenblikken later verscheen op mijn telefoon het bericht: Hare Majesteit Koningin Elizabeth II is overleden.

De volgende dag publiceerde The Daily Telegraph de kop: Verdriet is de prijs die we betalen voor liefde. Deze woorden, ooit door de Koningin zelf uitgesproken, vingen de essentie van de emotie van een heel land. Ze weerspiegelden de voelbare uitdrukking van een leven lang verbondenheid, bewondering en genegenheid, gedeeld door miljoenen mensen.

Twee dagen later woonde ik in Portreath een dankdienst bij, waar haar favoriete hymnen werden gezongen, waaronder Praise, my soul, the King of heaven. In dat gedeelde moment van muziek en herinnering kwamen verdriet en dankbaarheid samen en boden troost en bezinning. Die hymne zal bij mij altijd blijven nazinderen.'

#4 Saint Piran’s kruis en het tinwonder

'Te midden van de stille zandduinen Penhale Sands tussen Perranporth en Newquay, liggen de sporen van Saint Piran, de patroonheilige van Cornwall.
Volgens de legende werd de Ierse monnik op zee afgedreven en op wonderlijke wijze gered, waarna hij hier in het zand zijn kleine kapel stichtte. Het keltisch kruis van Sint Piran is ruim twee meter hoog en was al een herkenningspunt toen het vermeld werd in het handvest van koning Edgar uit 906.

Hier, zo vertelt de legende, ontdekte Sint Piran ook het geheim van het tin: op zijn haardsteen vloeide plots een stroom wit metaal uit zwart gesteente.

Uit dat beeld ontstond de vlag van Cornwall: een wit kruis op een zwart veld. Zo werd Piran niet alleen de beschermheilige van de tinmijnwerkers, maar ook van heel Cornwall, dat in dit symbool zijn ziel herkent.'

#5 Van kust tot kust, de Saint Michael’s Way

'Wie vandaag de Saint Michael’s Way bewandelt, van Cornwall’s noordkust bij Hayle tot het mythische St Michael’s Mount aan de zuidkust, treedt in de voetsporen van eeuwenoude tradities.

In de middeleeuwen reisden pelgrims vaak per boot, sneller en veiliger dan over hobbelige landwegen. Vanuit Ierland, Wales en Engeland bereikten sommigen zo het Hayle estuarium, een natuurlijke toegangspoort tot Cornwall. Vandaar trokken ze te voet verder naar Marazion, om de verraderlijke wateren rond Land’s End te vermijden.

De tocht begon in Lelant, dat in de middeleeuwen een belangrijke haven was. Volgens de overlevering zette hier de Ierse heilige Uny voet aan wal. Hij verkondigde met succes het christendom onder de Cornish bevolking en vond er uiteindelijk ook zijn laatste rustplaats. De kerk van Saint Uny, strategisch gelegen bij de riviermonding, bood pelgrims gastvrij een eerste halte om te bidden en tot rust te komen.

Vandaag heeft de route een bijzondere status: de St Michael’s Way is de enige pelgrimsroute in Groot-Brittannië die officieel erkend is als onderdeel van een Europese Culturele Route. Ze vormt een authentieke Britse tak van de Camino naar Santiago de Compostela.'

#6 De reis is compleet. Geen punt, maar een komma

'St Michael’s Chapel op de St Michael’s Mount, was één van de hoogtepunten en tevens het eindpunt van mijn voettocht. Ruim 200 kilometer stappen van kust tot kust, van landtong naar landtong, bracht een overvloed aan indrukken: avontuur en onverwachte obstakels, innerlijke verdieping en warme ontmoetingen, fysieke inspanning, culturele rijkdom en ongerepte natuurervaring in al haar schakeringen.

Het pad ligt nu achter mij. Op de ferry richting thuisland blijft enkel het spoor in de azuurblauwe golven zichtbaar: een lijn die oplost in het water, de lucht en de wolken. Een dankbare blik naar een horizon vol herinneringen en een reis die innerlijk verdergaat.

Misschien eindigt de Cornish Celtic Way niet op Saint Michael’s Mount, maar begint ze daar pas echt: in de uitdaging om de ervaringen en inzichten mee te nemen in het dagelijks leven. Dat is wellicht moeilijker dan dag na dag het pad volgen.'

Meer weten

Toevallig in Zuid-Engeland deze maanden? Bezoek dan zeker de tentoonstelling Cornish Celtic Way van de Vlaamse fotograaf en pelgrim Luk Collet.

• Van 20 juli tot 9 augustus in Truro Cathedral, 14 St Mary's Street, Truro TR1 2AF, VK
• Van 10 augustus tot 29 augustus in St Mawgan-in-Pydar (in kleinere opstelling), 4ER, St Mawgan, Newquay, VK
• Van 30 augustus tot 18 september in St Germans Priory met een lezing zondagavond 13 september, Church Street, St Germans, Saltash PL12 5NP, VK

Meer info via info@lukcollet.be