Godsdienstlerares geeft Europees Parlement les over videogames

Liesbeth Last is een vurig gamer. Ze mocht in het Europees Parlement uitleggen welke rol videogames kunnen (en zelfs moeten) spelen in het onderwijs.
14/03/2023 - 15:15

You have not yet given permission to place the required cookies. Accept the required cookies to view this content.

Terwijl in eigen land met de regelmaat van de klok het nut van godsdienstonderwijs in vraag wordt gesteld, luistert het Europees Parlement gespannen naar Liesbeth Last. De godsdienstlerares werkt al jarenlang op een innovatieve manier met videogames in haar lessen en andere schoolse activiteiten. Daarvoor krijgt ze op Campus VTI Roeselare ook alle ruimte. (Voor Kerknet besprak Liesbeth religieuze verwijzingen in ettelijke videogames.)

Haar expertise blijft niet onopgemerkt. Op 8 maart sprak ze een rondetafel in het Europees Parlement toe. “Gamers en videogames hoeven niet tot de ondergang van de mensheid te leiden”, stelt ze op Twitter. “Ze kunnen net zo goed leiden tot heruitvinding.”

 

Liesbeth Last: “Meer en meer bedrijven zijn op zoek naar mensen met een gameprofiel. Ze kunnen goed online samenwerken en denken heel oplossingsgericht. Gamen hoeft niet slecht te zijn voor een kind. Je kan er vaardigheden mee ontwikkelen die erg gegeerd zijn, zoals snelle beslissingen nemen.”

Zelf gebruikt Liesbeth videogames op drie verschillende manier in het onderwijs.

  1. om een thema in de godsdienstles aan te snijden. Heel wat videogames bevatten verwijzingen naar de Bijbel en het christelijk geloof. Op de website Thomas Godsdienstonderwijs publiceert ze haar lesvoorbereidingen.
  2. om leerlingen via virtuele realiteit in contact te brengen met een andere wereld (het Anne Frankhuis, bijvoorbeeld) of met mensen die ze anders niet zouden kunnen ontmoeten (Minecraft werkt samen met het Nobel Peace Center om spelers te laten kennismaken met mensenrechtenactivisten).
  3. om leerlingen op school verantwoordelijkheid te geven. Zo kunnen ze tijdens de middagpauze trainingen organiseren aan leerlingen én leerkrachten, meestal rond Minecraft, een spel dat sterk inzet op educatieve kansen.

Machowereld

Wat met de negatieve aspecten van gaming? Liesbeth Last: “De negatieve beeldvorming rond gamen maakt dat heel wat leerlingen zich miskend voelen in hun passie. Ik ben een vurig verdediger van het genre, niet alleen omdat ik zelf zo graag speel, maar vooral om die jongeren uit de verdomhoek te halen. Door gaming ruimte te geven op onze school, komen ook hun talenten veel meer aan bod. Ze ontdekken dat ze leiding kunnen geven en voelen zich erkend.”

Maar het klopt wel dat videogames ook een zekere opvoeding en begeleiding vereisen, erkent de godsdienstleerkracht.

Een game wordt niet vanzelf een leermoment omdat er educatieve elementen in zitten.

“Leerlingen spelen allereerst voor het spelplezier. Als er kunstwerken in het spel aan bod komen, moet je daar als leerkracht op inspelen om echt de ogen te openen.” 

Bovendien kan het een toxisch wereldje zijn. “Veel vrouwen maken een mannelijk profiel aan, want zodra ze als vrouw herkend worden, willen mannen niet meer met hen spelen.” Het aandeel mannelijke gamers is veel groter dan het aandeel vrouwelijke. Daardoor ontwikkelen vooral jongens de specifieke vaardigheden ervan, die zeer goed aansluiten bij het STEM-onderwijs. “Willen we meisjes meer in die wetenschappelijke richtingen krijgen, moeten we zeker ook kijken hoe ze meer hun weg vinden naar videogames”, besluit Liesbeth Last.

Ontdek de besprekingen van de videogames door Liesbeth Last op Kerknet.