‘Ook voor ons is Christus gestorven’ — dit schrijven ‘De 12’ deze week

De 12’ vormen samen het lezerspanel van Kerk & Leven. In een beurtrol verzorgen ze elke week vier kleine rubrieken: een column, het antwoord op drie doordenkers, een foto die ze onlangs op Otheo zagen en die hen inspireerde en een citaat dat hen dierbaar is.

Ook voor ons — column Dirk Aerts

In het koor waar ik lid van ben, werken we aan een Latijnse mis. Kerkmuziek staat vrij vaak op ons programma en vanzelfsprekend gaat daarbij veel meer aandacht naar de muziek dan naar de tekst. Het Credo hebben we intussen al aardig onder de knie. Bij een van de laatste repetities las ik echter tot mijn verbazing de tekst: ‘Crucifixus etiam pro nobis.’ Ik heb de geloofsbelijdenis ondertussen wellicht duizenden keren uitgesproken, maar nog nooit was ik blijven stilstaan bij het woordje ‘etiam’. Opeens realiseerde ik mij de betekenis ervan: ‘Ook voor ons is Christus gestorven.’ Ik weet het wel: in de Nederlandse versie is die ‘ook’ er niet, evenmin als in de Griekse. Wie voldoende Latijn kent, zal opmerken dat ‘etiam’ hier ook ‘daarenboven’ kan betekenen (als een volgende stap in een reeks feiten). In elk geval werpt dat kleine woordje een beetje licht op het grote mysterie van Jezus’ kruisdood, waar ook wij dus mee in opgenomen zijn. Enkele weken later was ik toevallig in de Gentse stads-bibliotheek. Ik bladerde door enkele tijdschriften. Plots viel mijn oog op een artikel van Christophe Vekeman, met als titel: ‘Jezus Christus, goed of God?’ Het christendom wordt erg vaak voorgesteld als een levenshouding gebaseerd op liefde en respect. Dat is het ook. Maar tegelijk is het veel meer. Alles staat of valt volgens Vekeman met de verrijzenis van Christus. Onbegrijpelijk, stelt hij, maar hij voegt eraan toe: dat was het ook voor wie er getuige van was. En zonder de verrijzenis van Christus, blijft ook ons geloof in een hiernamaals dode letter. Dat alles is uiteraard moeilijk te vatten. Paulus zag al dat zijn volgelingen in Korinte ermee worstelden. Aan zijn weifelende geloofsgenoten schrijft hij: ‘Wanneer Christus niet is verrezen, is onze prediking zonder inhoud en uw geloof eveneens.’

Doordenkers: Alexander Vandaele beantwoordt 3 vragen

Welke film heb je al tien keer gezien?

Vele jaren geleden vond ik The Godfather vooral een spannende film. Nadien ontdekte ik dat hij meesterlijk gemaakt is, met veel symboliek. De eerste film, uit 1972, begint met een huwelijk en eindigt met een doopsel en dus een nieuwe peter. Twee sacramenten die normaal het leven vieren. Tegelijk spelen zich tijdens die scènes macht, geweld en verraad af. Dat contrast maakt de film indrukwekkend. Volgens mij toont de film hoe het heilige en het menselijke, het goede en het kwade, door elkaar lopen.

Wat heeft een huisdier je geleerd?

Mijn kat heet Mozes. Het verhaal van Mozes bij de brandende braamstruik is gekoppeld aan de naam van de Heer: Ik ben die ben, ik zal er voor je zijn. Mijn kat verwacht geen grote prestaties of indrukwekkende woorden. Hij leert me dat aanwezigheid vaak belangrijker is dan werk. Na een drukke dag in de pastorie is hij er gewoon. Hij herinnert me eraan dat rust geen verloren tijd is en dat je niet altijd iets hoeft te doen om van betekenis te zijn. Soms is nabijheid al meer dan genoeg.

Wat is jouw favoriete zomerbloem en waarom?

Eigenlijk kan ik moeilijk kiezen tussen de zonnebloem en de hortensia. De zonnebloem herinnert me eraan om het zonlicht te blijven zoeken. De hortensia leert me dat schoonheid vaak stil is. Ze bloeit rijkelijk zonder zich op te dringen en blijft mooi wanneer haar bloemen langzaam verdrogen. Samen vertellen ze iets wezenlijks over het leven: richt je op het licht en wees tegelijk een bron van kleur en warmte.

Mats De Cubber kiest een foto die hem bijbleef

‘Zal AI mijn job later kunnen overnemen?’ Het is een vraag die tegenwoordig in vrijwel elke sector gesteld wordt. Ook in de kunst-sector hoor ik als student de zorgen van mijn docenten. De productiestudenten hebben schrik: ‘Als de technologie zich zo verder ontwikkelt, zal er later niet veel plaats en budget zijn voor muzikale producers.’ Ik geloof daar niets van. Kunst is van de mens en zal ook altijd van de mens blijven. Ze verliest haar waarde als blijkt dat het niet van een medemens is. We zingen mee met onze favoriete artiest omdat we verbonden zijn met wat we horen, tekstueel of instrumentaal. De muziek komt vanuit de ziel, dus het raakt de ziel. Een verbondenheid tussen twee personen die niet met elkaar spreken en toch gehoord worden. Wees maar zeker dat er binnen 50 jaar nog altijd mensen op de mainstage van Rock Werchter zullen staan!

Romy Kersten over dit citaat

Dit citaat is voor mij een perfect voorbeeld van ‘Oefening baart kunst’. Wat is het moeilijk om los te laten wat ons zorgen baart en het aan God over te laten. Wanhopig proberen de controle te behouden, is vaak een onmogelijke opgave. Maar wij kunnen wél onze innerlijke houding sturen: optimistisch denken, het goede doen en liefdevol handelen. Alleen al het herhalen van deze korte spreuk brengt mij rust, omdat ze mij eraan herinnert dat, wanneer ik loslaat, ik mag vertrouwen dat God zich niet afzijdig houdt. Heb jij ook al meegemaakt dat een situatie zich als vanzelf lijkt op te lossen wanneer je je erbij neerlegt? Het gaat er niet om dat ons leven vlekkeloos verloopt of dat wij alles bereiken wat wij verlangen. Het grootste geschenk is precies de groei in vertrouwen en de persoon die wij worden op onze levensweg.