Otheo belt met père Gilbert op zijn 91ste verjaardag: ‘Zeg uw lezers dat het beter gaat’
‘Het gaat beter met mij’, zegt père Gilbert aan de vooravond van zijn verjaardag in een telefoongesprek met Otheo. In mei raakte bekend dat Guy Gilbert door een gezondheidsprobleem een tijd op de afdeling intensieve zorgen in het ziekenhuis had doorgebracht en daarna naar een revalidatiecentrum was overgebracht.
Intussen verblijft hij in een rusthuis op korte afstand van de Bergerie de Faucon, het opvangcentrum voor jongeren in moeilijkheden in de Provence. Hij is zo vriendelijk om Otheo te woord te staan. We vragen de priester hoe het gaat en hoe hij zijn dagen vult.
’Ik rust veel’, zegt Guy Gilbert met zachte maar overtuigende stem. Maar dat rusten blijkt relatief. ‘Ik draag elke dag de mis op in het rusthuis. Ik krijg ook veel bezoek. Prins Laurent en zijn gezin zijn deze zomer twee keer gekomen. Dat was geweldig. Ze komen me elke zomer bezoeken. En vorig weekend heb ik de motards gezegend.’
Dat gebeurde in Cap d’Agde op Brescoudos, een van de grootste motorbijeenkomsten in Frankrijk. ‘Het was buitengewoon. Er waren duizenden motorrijders. Ik kom daar al vijftien jaar. Ze kennen me goed. Er staat in Cap d’Agde zelfs een borstbeeld van mij. Ik heb zelf vroeger met de motor gereden maar dat is heel lang geleden’, vertelt de priester aan de telefoon.
Père Gilbert is in het gezelschap van Thomas, de directeur van de organisatie die Gilberts naam draagt. ‘Iedereen in Cap d’Agde was heel blij om hem te zien en hijzelf was heel blij dat hij op die manier opnieuw wat dingen kon opnemen’, vult Thomas aan.
Op de foto’s van de bijeenkomst van de motards is te zien hoe père Gilbert in een rolstoel wordt rondgereden. Thomas benadrukt dat de rolstoel enkel wordt gebruikt voor verplaatsingen waarbij Guy snel vermoeid raakt. ‘Op zo’n evenement wordt hij voortdurend door mensen tegengehouden en aangesproken. Daarom koos hij voor de rolstoel. Maar hij kan nog goed stappen.’
En dan de verjaardag. Hoe gaat de priester zijn 91ste levensjaar vieren?
Thomas legt uit: ‘We hebben het kunnen regelen dat alle jongeren van de Bergerie die Guy goed kent en die heel veel van hem houden, langskomen. Ze hebben zich veel zorgen gemaakt over zijn gezondheid en komen hem ook regelmatig bezoeken. Ze komen allemaal naar hier om taart te eten en een gezellig moment van vriendschap te beleven. Ook de opvoeders van de Bergerie komen. En de telefoon zal waarschijnlijk de hele dag rinkelen (lacht).’
Ik draag elke dag de mis op in het rusthuis. Ik krijg ook veel bezoek. En vorig weekend heb ik de motards gezegend.
We wensen de bekende priester een uitstekende verjaardag en een goede gezondheid toe. En vragen hem of hij een boodschap heeft voor de mensen in België die hem nog steeds een groot hart toedragen? ’Zeg maar dat het veel beter gaat met mij.’
We zeggen dat we net zijn boek Un prêtre chez les loubards (Priester bij het uitschot) hebben gelezen. ‘Dat was mijn eerste boek. Er zijn 800.000 exemplaren van verkocht. Het ging over mijn tijd in Parijs met de straatjongeren. Ik herinner me die tijd nog heel goed. Ik heb vijftig boeken geschreven. Of ik nu nog schrijf? Neen. Dat is gedaan. Ik rust nu.’
Wie Guy Gilbert wil feliciteren, kan een brief schrijven naar de Bergerie de Faucon, 04120 Rougon, Frankrijk.
’Hij leest al zijn post’, zegt Thomas nog. ‘Na het probleem met zijn gezondheid plaatsten we ook een oproep op Facebook. Guy werd overstelpt met steunbetuigingen. Hij ontving 800 brieven. En zeg maar aan uw lezers dat hij ze allemaal leest.’
Philippe Ghysens






