Ruim 900 West-Vlaamse KSA'ers trokken naar Lourdes: ‘Kippenvel bij de lichtjesprocessie’

Het traditionele Lourdeskamp van KSA Noordzeegouw, een vierjaarlijks hoogtepunt sinds 1964, bracht ruim 900 jonghernieuwers, zestienplussers en leiding van 63 lokale bonden samen in Village des Jeunes aan de voet van de Pyreneeën. Tientallen vrijwilligers in kookploegen en logistieke ondersteuning zorgden mee voor een onvergetelijke week vol vriendschap, avontuur en bezinning.

Manon Dutry van KSA Hocana Oekene: ‘Om kippenvel te krijgen’ 

‘Vier jaar geleden ging ik voor het eerst mee op Lourdeskamp. Omdat ik wist wat voor een bijzondere ervaring het was, twijfelde ik dit jaar geen seconde om opnieuw mee te gaan met KSA Hocana. Wat me dit jaar vooral is bijgebleven, is de lichtjesprocessie. Het is indrukwekkend om al die duizenden lichtjes samen te zien. Vooral het moment waarop iedereen samen het Ave Maria zingt. Je staat daar met heel veel mensen bij elkaar, maar toch voelt het heel persoonlijk. Om kippenvel van te krijgen.’

‘Die verbondenheid reikt trouwens veel verder dan je eigen groep. Je bent er natuurlijk met je eigen KSA, maar je ontmoet ook veel andere bonden én mensen van over de hele wereld. Zo stonden we bijvoorbeeld met de vlag van KSA Noordzeegouw op wacht bij de grot. Voorbijgangers uit alle windstreken kwamen toen een praatje maken, stelden vragen en waren oprecht geïnteresseerd in onze jeugdbeweging. Op zo’n moment ben je ontzettend trots om je KSA-hemd te dragen en te tonen waar je deel van uitmaakt.’ 

‘Voor mij is het Lourdeskamp een ervaring die je nergens anders meemaakt. Het is een kans om je geloof van dichtbij te beleven en dat samen met duizenden anderen te delen.’

Laura Casier van KSA Hallebast Dikkebus: ‘Voor het eerst in Lourdes’

‘Ik had vooraf al heel wat leuke verhalen gehoord, maar wat me vooral is bijgebleven, is hoe uniek het is om met zoveel jonge KSA’ers op reis te zijn naar een plek waar je anders waarschijnlijk nooit zou komen. Voor mij was het de eerste keer in Lourdes, echt een once in a lifetime-ervaring. De afwisseling tussen de vrije tijd ’s avonds, de vrijheid om dingen te doen met je eigen bond én de grotere, georganiseerde activiteiten was ideaal.’

Eerlijk is eerlijk: we hebben soms best wel afgezien. Een bergtocht of een wandeling naar de waterval is pittig en het was een goed gevulde week. Maar dat is niet meer dan terecht. Als je er eenmaal bent, wil je natuurlijk zoveel mogelijk meepikken. Ook de rustigere momenten, waarop het katholieke karakter van KSA opnieuw even naar voren komt, vond ik heel mooi. Dat zal ik voor de rest van mijn leven meedragen. Elke bond die zijn eigen kaars mag aansteken, de wacht aan de grot, de lichtjesprocessie… Het lijken op het eerste gezicht misschien verplichte nummertjes omdat je nu eenmaal in Lourdes bent. Maar het zijn net die momenten die de meeste indruk maakten.

Soms voelden we ons net wereldsterren of BV's. Camera’s filmden ons en mensen zwaaiden als we met 960 jongeren in onze blauwe hemden door de straten liepen. Aan de grot vroegen mensen zelfs om foto’s en een handdruk. Zoiets verwacht je daar als laatste… Dit was een week die niemand van ons vlug zal vergeten. De organisatie, de inzet en de passie van KSA Noordzeegouw waren zelden gezien. Ik hoop echt dat ik er de volgende editie weer bij kan zijn. Samen op reis gaan met meer dan 900 jongeren die dezelfde passie delen, is heel speciaal.’

Kobe David van KSA Ter Straeten Brugge: ‘Met de fiets naar Lourdes’

‘Samen met vijf vrienden wilde ik de Lourdes-ervaring dit jaar nog intenser maken. We besloten om vanuit West-Vlaanderen met de fiets naar Lourdes te trekken: een tocht van 1.300 kilometer ten voordele van kinderen die opgroeien in armoede. En met succes, want we haalden uiteindelijk meer dan 4.000 euro op.’

‘Het was een fantastische ervaring. We hebben ons enorm geamuseerd tijdens het fietsen door het Franse landschap en ’s avonds bij het koken en uitrusten. We pushten elkaar en stonden voor elkaar klaar. Op dagen dat we in veertig graden in de volle zon moesten trappen, hielden we goed rekening met elkaar en maakten we samen de juiste beslissingen. Zulke momenten scheppen een heel sterke band. ’s Avonds hadden we nauwelijks moeite om gastvrije mensen te vinden die ons een plekje voor onze tentjes in hun tuin wilden aanbieden. Vaak ging dat zelfs verder: we kregen geregeld een warme douche en soms zelfs een avondmaal aangeboden.’

‘Toen we na elf dagen aankwamen in Lourdes en het heiligdom mochten opwandelen, was dat een prachtig moment. Er was een enorme opluchting dat de dagelijkse fysieke inspanning voorbij was, maar tegelijk voelde ik ook meteen al een gemis van het samen onderweg zijn. Achteraf gezien heb ik, weliswaar met stevige spierpijn in de benen, heel hard genoten van het kamp zelf. Het geeft een ontzettend trots gevoel om met zoveel jongeren samen te zijn die allemaal dezelfde inzet voor KSA delen.’