Wat is er mis met onze geloofstaal en wat doen we eraan?

De Duitse Erik Flügge richtte het bureau Squirrel & Nuts dat al menige verkiezingscampagne (van socialisten en groenen) bedacht en ook werkt voor verschillende afdelingen van de katholieke en lutherse kerk in Duitsland. In een interview met Katholisch.de stelt hij dat de kerk ten onder gaat aan haar taalgebruik.

De kritiek heeft niets te maken met een conservatieve of progressieve voorkeur, maar alles met een ouderwetse manier van spreken.

4 taaltips van Erik Flügge

1. In pastorale gesprekken, preken en teksten worden vaak kettingzinnen gebruikt om klemtonen te leggen en belangrijke woorden te herhalen. Veel woorden om weinig te zeggen, meestal. Ik geloof daarentegen dat je in de cultuur van vandaag snel, precies en spannend met mensen kan en moet spreken.
2. Gebruik ook geen emotionele methodieken, waarbij deelnemers met stenen aan de slag gaan of hun gevoelens op een briefje moeten schrijven. Gelooft men zo weinig in de eigen boodschap dat men zich verstopt achter esoterie?
3. Met oude beelden als het zuurdeeg waarmee Jezus het Rijk Gods vergelijkt, moet je vandaag niet meer afkomen. Ook niet met nieuwe beelden, trouwens. Waarom zeg je in de vormselcatechese niet gewoon: Het Rijk Gods kan in elke mens door de jaren heen beginnen werken, ook als we ons daar helemaal niet van bewust zijn. Ik bekritiseer dus niet de gelijkenis van Jezus, want die was in zijn tijd perfect. Maar onze tijd gebruikt concrete taal. Mensen zeggen precies wat ze bedoelen.
4. Sommige pastores proberen de interesse van jongeren te wekken door hun taal te imiteren en zich hun leefwereld eigen te maken. Ze botsen dan met een basketbal door de kerk en van die dingen. Niet doen. Welke jongere praat er nu over God als hij aan het basketten is? Waarom zou je een vreemde rol opnemen en anderen naäpen? Praat over geloof zoals je met vrienden zou praten.

Erik Flügge waagt zich naast deze taaltips ook aan wat kledingadvies: Als je een pull draagt uit de jaren 80, dan kom je over als iemand die niet meer mee is met zijn tijd.

Natuurlijk gaan oppervlakkigheid en geloof niet samen. Maar je hoeft buitenstaanders niet het gevoel te geven dat je de huidige cultuur – en dus ook hen – afwijst.

Flügge besluit: Uiterlijkheden dragen ook innerlijkheden naar buiten. Mensen kijken naar de esthetiek van de kerk en zeggen: daar pas ik niet bij. Een kerk die open wil staan voor iedereen, moet ook mensen welkom heten die mee doen met de laatste mode.

Lees het hele artikel op Katholisch.de.