Kimberly Hamers (29) over Kroningsfeesten: Wat een ervaring!

Haar Facebookpagina liegt er niet om: Kimberly Hamers doet dit jaar mee aan de Kroningsfeesten in Tongeren. Bijna dagelijks post ze foto's en video's van de eeuwenoude ommegang, waar ze tot voor enkele jaren nog nooit van gehoord had. 

Meer zelfs, als kind had Kimberly de kerk vaarwel gezegd. Pas toen ze op haar 18de uit pure nieuwsgierigheid met enkele vrienden deelnam aan de Wereldjongerendagen in Keulen, begon ze zich opnieuw vragen te stellen over God en geloof. Misschien ging het toch om meer dan de rare gewoonte om op zondag een uur stil te zitten en te zingen in de kerk.

Op haar 21ste liet Kimberly zich vormen. En nu loopt ze mee in een van de grootste mariale optochten van ons land.

Wat bracht jou ertoe mee te doen aan de Kroningsfeesten?

Kimberly Hamers • Toen ik 7 jaar geleden deelnam aan een pelgrimstocht, waren er enkele jongeren bij uit Tongeren, die de vorige editie nog druk bespraken. Ze hadden meegelopen of kenden mensen die dat hadden gedaan. Ik had nog nooit van dergelijke optochten gehoord, maar ze prikkelden me met hun enthousiasme.

Toen de bisschop Patrick Hoogmartens in het hele bisdom een oproep deed om achteraan in de processie mee te lopen met een vlag van het jubileum van ons bisdom, besloten we met enkele vrienden in te gaan op die uitnodiging. Deelnemers van de Kroningsfeesten moeten in principe Tongerenaren zijn, maar de vlaggendragers vormen een uitzondering. Het was dus een beetje nu of nooit.

Wist je intussen wat je moest verwachten?

In 2010 ben ik eens gaan kijken naar de Virga Jessefeesten in Hasselt, die ik evenmin kende. Het was een fijne ontdekking. Het leuke van zulke optochten is het sociale aspect: mannen die al al jaren voor een baard sparen omdat ze herders moeten spelen, 100 Romeinse soldaten die na een repetitie doodleuk door de stad lopen en pint gaan drinken, de spanning die groeit met elke repetitie en de kriebels als het dan eindelijk zover is.

Je kunt eens tonen aan de wereld dat ook jonge mensen bezig zijn met geloof.

Heb je er ook iets aan op gelovig vlak?

Weet je, sinds ik in 2005 God op het spoor kwam, leer ik nog altijd bij.

Intussen ken ik de meeste verhalen in het evangelie wel, maar het leven van Jezus en Maria voor je ogen uitgebeeld zien, dat brengt de Bijbel tot leven.

Maria en Jozef die Jezus kwijtgeraakt zijn en na een lange zoektocht terugvinden in de synagoge, het huis van zijn Vader... De heftigheid daarvan dringt plotseling door. Dan zie je pas hoe herkenbaar de emoties van Bijbelfiguren zijn.